31 juli, aangekomen in Sydney
Na een prima vlucht waarbij we beiden nog wat hebben kunnen slapen zijn we nu op Sydney Airport.....we hadden het plan om Sydney in te gaan en ons daar te vermaken, helaas gaat dat dus niet, eather way wij hebben wat fout gedaan en hadden we gelijk na het uitstappen naar buiten moeten gaan of ze hebben hier een andere “policy” want net even nagevraagd hoe we hier uit komen om naar buiten te gaan, nop.....gaat dus niet meer. We moeten dus hier op het vliegveld blijven waar ze ook nog eens flink aan het verbouwen zijn dus een hoop winkels en restaurants zijn dicht of helemaal niet meer.
Ook dat nog, dat worden een paar hele lange uren...
Dus....maar weer even wat schrijven, puzzelen, lezen, tv kijken, internetten en hangen.
We zijn hier om 6.15 aan en de volgende vlucht gaat om 15.30.
We halen even een broodje, cappucino en warme chocomelk en zoeken een rustig plekje op. Dat rustig plekje hadden we gevonden, totdat er zojuist een hele klas luidruchtige tiener aziaten langs kwam rennen en zich allemaal in een straal van een paar meter om ons heen begeeft..WHELP!!!!!!!! Altijd al gevonden dat ze vaak erg luidruchtig zijn maar dit is echt erg...whoehehahaa...hoezo rustig plekje om te schrijven?
En dat terwijl ik al zal te klagen over dat zowel de tv als muziek aan staat en dat de luidsprekens met vermiste passagiers en boarding tijden iedere 5 sec lijkt te toeteren door de terminals....hoezo rustig???
Volgens mij was het gisteren bij het zwembad veeeeeeeeeel rustiger hoor!
Om me heen kijkend zien we hier sowieso een grote hoeveelheid aan aziaten...geen idee waar ze precies vandaan komen hoor, zie het verschil meestal niet. Maar dat ze in grote groepen en erg luidruchtig reizen is een feit...hemeltje.....af en toe lijkt het wel of ze uit alle hoeken en kieren komen...hihihihi.....
Verder is het gewoon een beetje hangen vandaag en de tijd maar door zien te komen. Doordat we Sydney zelf niet meer inkunnen is het wel helaas zo dat we niet voor iedereen een souvenir of een klein souvernir hebben, daar was Sydney ook voor ingepland...Helaas, diegene die maar een kleintje of helemaal geen souvenir krijgen dus, sorry....en je weet de reden, de bedoeling was goed maar helaas.
Paar uur later.....nog steeds op Sydney Airport
Paar uur later, broodje en salade verder, wat geschreven, film gekeken en wat gehangen en gedommeld.....tijd verstrijkt achteraf altijd sneller dan je vooraf denkt...we gaan aan boord zo, op naar Amsterdam via London met tussen stop van uurtje in Singapore...
Kusssss
Singapore Airport, 22.45 lokale tijd, 00.45 Sydney tijd, 16.45 NL tijd..
(tis even rekenen maar dan hebben we alle tijden he..hihihi)
Hier is het niet veel anders dan even er uit, plassen, tandenpoetsen en weer de rij in om in te checken. Over half uurtje gaan we weer aan boord om de laatste uren te vliegen. Zo dus even lekker een slaaptabletje en pitten maar. Op de vlucht van Sydney naar Singapore hebben we beiden niets genomen, wel hebben we allebei nog even een dutje van een uurtje gedaan en verder verveeld met tv kijken, het is een kleiner vliegtuig dan de heenweg dus ook minder luxe, wel 18 zenders met films en computerspelletjes of je kan cd’s luisteren maar helaas kun je in dit vliegtuig niet zelf bepalen hoe laat je welke film aan zet (kon op de heen weg wel) en beginnen alle film’s tegelijk, krijg je eten dan speelt de film dus gewoon door en moet je dus kiezen tussen ongezellig doorkijken of een deel van de film missen.
We gaan zo weer hetzelfde vliegtuig in dus het zal niet anders zijn, inmiddels hebben we al 3 films gekeken en alle aansluitende afleveringen van tv serie ’s kennen we nu ook wel..
Als het goed is gaat het filmprogramma zo over op deel 2 van het aanbod, verse films en serie’s dus.
Maar als het goed is zullen we lekker een aantal uurtjes slapen....
So far reporting from Singapore Airport
With love…
1 augustus, London Heathrow….veel te dichtbij Nederland!!
Zo, alles goed gegaan weer, zijn nu in London aan het wachten op de volgende vlucht naar Amsterdam.
Veel geslapen onderweg, gaat de tijd lekker snel. Volgens mij heb ik zo tussen 7 a 8 uur geslapen..heerlijk die slaaptabletjes! Hahaha....Ronald heeft ook nog liggen knorren al was het iets korter dan mij maar toch was het weer geen verkeerde vlucht zo.
Al met al viel het weer reuze mee en is alles weer goed gegaan, nu maar hopen dat onze koffers in Amsterdam ook daadwerkelijk aankomen....
Ronald heeft net zijn pa nog even gebeld en ook daar gaat alles nog goed.
Verder niets te rapporteren vanaf London, behalve dat ik net ben verwijderd van de gate omdat ik in het vliegtuig wilde stappen die naar Sydney ging...Man en macht moest er aan te pas komen om mij weer weg te sturen en richting het vliegtuig naar NL te krijgen...ellendelingen! Snappen zij mijn frustratie dan niet? Snappen ze dan niet dat het hier veel te koud is? Dat het hier veel te druk is? Teveel gehaast om ons heen, teveel mensen, teveel grauw en grijs, te weinig vogels, krokodillen en kangaroe’s...waarom begrijpt niemand mij nou????? Laat me nou toch gewoon een keertje!!
Snik...leven is niet eerlijk.....
xxxxxx
zaterdag 2 augustus 2008
31 juli, dag van vertrek en onderweg
31 juli, Darwin
Dag van vertrek.....
’s ochtends koffer gepakt (ok, ronald had dat 2 dagen geleden al gedaan, netjes gevouwen en ik propte gewoon alles er in....10 min werk en klaar..hihihi...) alles op een rijtje gezet en kamer uit.
Vanavond is het vertrek, 01.30 vertrekt onze 1e vlucht van de 3, Darwin- Sydney. We worden om 23.40 opgehaald met de shuttlebus naar het vliegveld. Alles weer netjes geregeld hier in Ozzzz....
We hebben Dennis en Ben (die we 2x eerder zijn tegengekomen) niet meer gehoord dus we gooien het overgebleven eten maar weg, zonde, maar het is niet anders. So be it..
We gaan eerst nog even liggen bij het zwembad, dan nog even de stad in om in te checken online, dit hotel heeft helaas geen internet en we moeten toch via het centrum vandaag, want we gaan vanavond ook nog even een “romantische sunset dinner cruise op zee” doen.
Aangekomen bij de boot voor vanavond krijgen wij een beetje het idee dat we wellicht op een heel oubollige cruise gaan, 80% van de aanwezigen is 80 jaar en schijndood....hahaha....nu heb ik al behoorlijk veel grijze haren maar kom gelukkig nog niet in hun richting....pfff...We vrezen het ergste..hihi
Gelukkig blijkt het mee te vallen, eenmaal aan ons tafeltje op het bovendek zitten er toch nog een paar iets minder oude mensen op de boot en dan ook nog 1 stelletje wat iets jonger is dan ons....pfff....gelukkig...het is geen bejaardencruise, dacht even dat ik terug in de tijd ging, toen ik nog met opa mee ging/moest op uitjes....brrrr...
Het eten was goed, de sfeer was goed, de service was goed, de zonsondergang was weer overweldigend en de fles wijn smaakte overheerlijk......beiden hadden dit nog niet eerder gedaan en beiden vonden het een leuke boottocht...Goede afsluiter van de vakantie dus, lekker lux uit eten aan boord van een mooi zeilschip en de zonsondergang vanaf zee bewonderen....
Tja, het kan slechter toch!?
Hierna is het weer terug naar het hotel en even een paar uurtjes wachten, dat is altijd wel vervelend maar ook daar kom je weer doorheen, even wat schrijven (nu dus), muziek luisteren, ronald puzzelt wat en voor je het weet is het ook hier weer tijd om te gaan.
Op het vliegveld van Darwin aangekomen is alles nog steeds goed en loopt het voorspoedig, wel moeten 2 van onze souvenirs met de oversized bagage mee.....maar ook dat wisten we al.
5 uur vliegen naar Sydney en dan daar 10u wachten op de volgende vlucht naar London...tja....het is niet anders he...
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
Dag van vertrek.....
’s ochtends koffer gepakt (ok, ronald had dat 2 dagen geleden al gedaan, netjes gevouwen en ik propte gewoon alles er in....10 min werk en klaar..hihihi...) alles op een rijtje gezet en kamer uit.
Vanavond is het vertrek, 01.30 vertrekt onze 1e vlucht van de 3, Darwin- Sydney. We worden om 23.40 opgehaald met de shuttlebus naar het vliegveld. Alles weer netjes geregeld hier in Ozzzz....
We hebben Dennis en Ben (die we 2x eerder zijn tegengekomen) niet meer gehoord dus we gooien het overgebleven eten maar weg, zonde, maar het is niet anders. So be it..
We gaan eerst nog even liggen bij het zwembad, dan nog even de stad in om in te checken online, dit hotel heeft helaas geen internet en we moeten toch via het centrum vandaag, want we gaan vanavond ook nog even een “romantische sunset dinner cruise op zee” doen.
Aangekomen bij de boot voor vanavond krijgen wij een beetje het idee dat we wellicht op een heel oubollige cruise gaan, 80% van de aanwezigen is 80 jaar en schijndood....hahaha....nu heb ik al behoorlijk veel grijze haren maar kom gelukkig nog niet in hun richting....pfff...We vrezen het ergste..hihi
Gelukkig blijkt het mee te vallen, eenmaal aan ons tafeltje op het bovendek zitten er toch nog een paar iets minder oude mensen op de boot en dan ook nog 1 stelletje wat iets jonger is dan ons....pfff....gelukkig...het is geen bejaardencruise, dacht even dat ik terug in de tijd ging, toen ik nog met opa mee ging/moest op uitjes....brrrr...
Het eten was goed, de sfeer was goed, de service was goed, de zonsondergang was weer overweldigend en de fles wijn smaakte overheerlijk......beiden hadden dit nog niet eerder gedaan en beiden vonden het een leuke boottocht...Goede afsluiter van de vakantie dus, lekker lux uit eten aan boord van een mooi zeilschip en de zonsondergang vanaf zee bewonderen....
Tja, het kan slechter toch!?
Hierna is het weer terug naar het hotel en even een paar uurtjes wachten, dat is altijd wel vervelend maar ook daar kom je weer doorheen, even wat schrijven (nu dus), muziek luisteren, ronald puzzelt wat en voor je het weet is het ook hier weer tijd om te gaan.
Op het vliegveld van Darwin aangekomen is alles nog steeds goed en loopt het voorspoedig, wel moeten 2 van onze souvenirs met de oversized bagage mee.....maar ook dat wisten we al.
5 uur vliegen naar Sydney en dan daar 10u wachten op de volgende vlucht naar London...tja....het is niet anders he...
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
laatste berichten uit Darwin
30 juli, Darwin
Na de “rotcamping in de rot stad” zijn we naar een crocodillys farm gegaan, we wilden eerst naar een echte farm gaan maar waar we naar vroegen bestond niet meer helaas dus gingen we naar een “wildlife” park, soort van zoo dus. Wij daar vol verwachting heen om de Salties nogmaals en dit keer van dichtbij de bekijken. Mensen...tip: kom je ooit in Darwin, ga daar dus nooit heen! Wat een aanfluiting was dat zeg, we hebben zeker Salties gezien ja...dat is waar, maar het park is dus een parkje ten grote van een gemiddelde kinderboerderij in NL en er was eigenlijk maar 1 “kreekje” waar de Saltie’s daadwerkelijk gewoon relaxed lagen. Verder lagen er tientallen kleine salties bij elkaar (als het er niet honderden waren hoor...), ze lagen op leeftijd gesorteerd in soort van kleine zwembadjes of hoe je het ook noemen wilt. Verder lagen er nog mannetjes en vrouwtjes crocks samen, per stel, in een soort broedkamer met water, zij zorgden dus voor de eieren en die werden dan later weer ergens anders uitgebroed en hierna weer verder op leeftijd in zo’n bassin gestopt. Trieste aanblik. Het is dat er gezegd wordt dat het voor het broed programma en onderzoek is en dat er ook hier en daar dingen/schriften/award’s aan de muur hingen want anders zouden we nog bijna denken dat het hier om een ordinaire legbattery farm voor krokodillen gaat....
Anyway, er zou nog veel meer te zien en te doen zijn maar op een eenzame kangaroe, tijger en 3 leeuwen na die in zo’n klein hokje lagen dat ik er gewoon verdrietig van werd! Hier en daar was nog een kooi met een overstresst aapje en that’s it.
We hebben de rondleiding en het krokodillen voeren gedaan (bij binnenkomst deden we gelijk de rondleiding en gingen hierna onze eigen weg door het park, in een half uurtje stonden we buiten! Er was gewoon echt niets te zien en dat wat wel te zien was was triest! Heel sneu!
Maar goed...even van je af zetten en door. Op naar het hotel.
Aangekomen bij het hotel kwamen we er achter dat we in een hip en trendy wijkje zaten, aan de jachthaven met zeer mooie sjieke huisjes aan de oevers, duidelijk voor de rich en famous weggelegd hier...hihihi...zwembadje in de tuin, 2 garage’s en een eigen aanlegsteiger met min een zeilbootje aan de tuin! Voila....daar werk je tenslotte voor he!
Goed uitzicht op dit haventje, links uitzicht op zee en dus ook de ondergaande zon en een mooie schone kamer. Niets mis mee dus en de ellende van de slechte camping is weer vergeten.
Na het inchecken zijn we lekker even gaan rondbanjeren in dit stukje sjiek Darwin, heerlijk gelounched op een terrasje aan het water. Nog even terug naar de kamer, douchen en luieren en ’s avond’s lekker uit eten bij de hippe restaurantjes die hier in overvloed te vinden zijn.
De volgende dag zijn we ’s ochtends de auto weg gaan brengen, na veel zoeken kwamen we eindelijk bij de juiste garage terecht maar werden we weer “weggestuurd” omdat we de auto niet hadden gepoetst aan de buitenkant..balen! Wij hoopten nog zo dat zij dat zouden doen voor ons en wij waren er ook erg trots op dat de auto zo enorm vies was geworden! Tsss..en nu moesten wij het er af halen..boehoe...
Nou ja..Ronald heeft goed afgekeken bij zijn zus vroeger dus die stond al snel boven op de motorkap het dak te poetsen..hihihihi....
Hierna weer terug, alle formaliteiten afgehandeld en met de taxi richting centrum, ff shoppen voor souveniertjes...goed gelukt overigens, al hebben we op dit moment nog niet voor iedereen wat maar hopen we dat we in Sydney nog even de laatste dingen kunnen kopen zodat iedereen wat krijgt.
’s Avond weer lekker uit eten en wederom verder vroeger naar bed, we zullen er toch langzaam aan moeten gaan wennen dat we niet meer om 20 of 21 u zullen slapen straks..hihihi...zal even raar zijn.
Overigens is hier het verschil tussen bush en stad overduidelijk. Geen schreeuwende kakatoe’s die paar keer per dag over je hoofd scheren, geen grote vleermuizen die het geschreeuw tijdens de schemer overnemen van de kakatoe’s, geen kraaien die andere geluiden maken dan in NL en waar we om moeten lachen, geen levende maar ook geen dode kangaroes, koeien, zwijnen of andere beestjes, geen totaal donker meer maar het licht van de stad dat in het donker de hemel verlicht, geen duizende heldere sterren meer maar alleen de grootste en helderste die je nog kan zien, geen duizende krekels en andere insecten die je in slaap zingen, geen mieren die in je tenen bijten, geen vliegen die op je gezicht gaan zitten, geen vliegen die je keel in vliegen (gets...1 keer gehad...yak!!!) geen gestamp op de grond voor je de toilet in gaat, niet meer uitkijken waar je loopt, nee, in plaats daarvan hoor je auto’s, ’s ochtends de vuilniswagen, zie je de maan alleen als ie hoog aan de hemel staat omdat de gebouwen je een deel van het zicht op de hemel ontnemen, hier hoor je ’s avonds laat nog mensen op straat, in de verte een sirene en is het nooit helemaal donker door de eeuwige stadslichten die nu eenmaal bij een stad horen.
Ik mis de vogels, de krekels, de geluiden van de bush, de geur van de bush, het donker van de nacht, het heldere licht van de maan die zo mooi kon zijn tussen alle schitterende sterren, de maan die samen met de sterren je pad verlicht als je ’s avonds na 6en naar de wc moet gaan, ik mis de spanning van de geluiden die de bush met zich mee brengt, ieder geluidje kan een beestje zijn, ieder geluidje komt door iets natuurlijks, hier zijn de meeste geluiden door mensen gemaakt.
Ook hier is het goed, ook hier is het fijn, ook ik waardeer de schone douche heus wel, ik geniet echt wel van de restaurantjes en het niet koken dus, ook ik waardeer wel dat we nu bij het zwembad kunnen luieren en een koud drankje kunnen halen, ook ik vind het wel leuk om even te winkelen...echt wel..
Maar toch kan het niet op tegen mijn tijd in de bush....
De tijd in de bush waardoor je de tijd vergeet, de dagen die te snel aan je voorbij gaan, de geur en de geluiden die al snel alleen nog maar een vage herinnering zijn en als je de foto’s nogmaals bekijkt denk je nog even terug aan hoe het op dat plekje was, hoe het er uit zag en misschien zelfs kun je dan nog even de geur van de bush er bij herinneren. Als we de film zullen terug kijken zullen de visuele herinneringen weer even wat meer opgehaald kunnen worden, maar als snel zul je een hoop langzaam in een ander vakje in je hoofdje stoppen om het moeizaam weer terug te vinden....zo nu en dan...
Zo gaat het meestal, dat is niet anders. Net als dat je achteraf, aan het einde van de vakantie bedenkt wat je eigenlijk nog meer of hoe en wat je anders had willen doen. Overdoen zou een perfecte reis maken, maar overdoen houd ook in dat je op dat moment iets anders, iets nieuws zou kunnen doen, ergens anders kan zijn waar je nog niet geweest bent. Tja, keuzes he...
Ooit kom ik nog wel terug naar alle plaatsen tijdens mijn 2x in Australie, plaatsenwaar ik zo gelukkig ben geweest, waar ik het zo fijn heb gehad en die zo vreselijk mooi waren. Plaatsen die voor eeuwig in mijn geheugen staan gegrift, die herinneringen die boven aan blijven staan, boven aan in je hoofd en boven aan in je top honderd van plaatsen die beter, leuker en mooier waren dan de rest.
Samen op de lijst met alle dingen en plaatsen waar ik nog heen wil...pfff....hopelijk heb ik nog wat jaren om een hoop van mijn wensen in vervulling te laten gaan. J
Kussssssss
Na de “rotcamping in de rot stad” zijn we naar een crocodillys farm gegaan, we wilden eerst naar een echte farm gaan maar waar we naar vroegen bestond niet meer helaas dus gingen we naar een “wildlife” park, soort van zoo dus. Wij daar vol verwachting heen om de Salties nogmaals en dit keer van dichtbij de bekijken. Mensen...tip: kom je ooit in Darwin, ga daar dus nooit heen! Wat een aanfluiting was dat zeg, we hebben zeker Salties gezien ja...dat is waar, maar het park is dus een parkje ten grote van een gemiddelde kinderboerderij in NL en er was eigenlijk maar 1 “kreekje” waar de Saltie’s daadwerkelijk gewoon relaxed lagen. Verder lagen er tientallen kleine salties bij elkaar (als het er niet honderden waren hoor...), ze lagen op leeftijd gesorteerd in soort van kleine zwembadjes of hoe je het ook noemen wilt. Verder lagen er nog mannetjes en vrouwtjes crocks samen, per stel, in een soort broedkamer met water, zij zorgden dus voor de eieren en die werden dan later weer ergens anders uitgebroed en hierna weer verder op leeftijd in zo’n bassin gestopt. Trieste aanblik. Het is dat er gezegd wordt dat het voor het broed programma en onderzoek is en dat er ook hier en daar dingen/schriften/award’s aan de muur hingen want anders zouden we nog bijna denken dat het hier om een ordinaire legbattery farm voor krokodillen gaat....
Anyway, er zou nog veel meer te zien en te doen zijn maar op een eenzame kangaroe, tijger en 3 leeuwen na die in zo’n klein hokje lagen dat ik er gewoon verdrietig van werd! Hier en daar was nog een kooi met een overstresst aapje en that’s it.
We hebben de rondleiding en het krokodillen voeren gedaan (bij binnenkomst deden we gelijk de rondleiding en gingen hierna onze eigen weg door het park, in een half uurtje stonden we buiten! Er was gewoon echt niets te zien en dat wat wel te zien was was triest! Heel sneu!
Maar goed...even van je af zetten en door. Op naar het hotel.
Aangekomen bij het hotel kwamen we er achter dat we in een hip en trendy wijkje zaten, aan de jachthaven met zeer mooie sjieke huisjes aan de oevers, duidelijk voor de rich en famous weggelegd hier...hihihi...zwembadje in de tuin, 2 garage’s en een eigen aanlegsteiger met min een zeilbootje aan de tuin! Voila....daar werk je tenslotte voor he!
Goed uitzicht op dit haventje, links uitzicht op zee en dus ook de ondergaande zon en een mooie schone kamer. Niets mis mee dus en de ellende van de slechte camping is weer vergeten.
Na het inchecken zijn we lekker even gaan rondbanjeren in dit stukje sjiek Darwin, heerlijk gelounched op een terrasje aan het water. Nog even terug naar de kamer, douchen en luieren en ’s avond’s lekker uit eten bij de hippe restaurantjes die hier in overvloed te vinden zijn.
De volgende dag zijn we ’s ochtends de auto weg gaan brengen, na veel zoeken kwamen we eindelijk bij de juiste garage terecht maar werden we weer “weggestuurd” omdat we de auto niet hadden gepoetst aan de buitenkant..balen! Wij hoopten nog zo dat zij dat zouden doen voor ons en wij waren er ook erg trots op dat de auto zo enorm vies was geworden! Tsss..en nu moesten wij het er af halen..boehoe...
Nou ja..Ronald heeft goed afgekeken bij zijn zus vroeger dus die stond al snel boven op de motorkap het dak te poetsen..hihihihi....
Hierna weer terug, alle formaliteiten afgehandeld en met de taxi richting centrum, ff shoppen voor souveniertjes...goed gelukt overigens, al hebben we op dit moment nog niet voor iedereen wat maar hopen we dat we in Sydney nog even de laatste dingen kunnen kopen zodat iedereen wat krijgt.
’s Avond weer lekker uit eten en wederom verder vroeger naar bed, we zullen er toch langzaam aan moeten gaan wennen dat we niet meer om 20 of 21 u zullen slapen straks..hihihi...zal even raar zijn.
Overigens is hier het verschil tussen bush en stad overduidelijk. Geen schreeuwende kakatoe’s die paar keer per dag over je hoofd scheren, geen grote vleermuizen die het geschreeuw tijdens de schemer overnemen van de kakatoe’s, geen kraaien die andere geluiden maken dan in NL en waar we om moeten lachen, geen levende maar ook geen dode kangaroes, koeien, zwijnen of andere beestjes, geen totaal donker meer maar het licht van de stad dat in het donker de hemel verlicht, geen duizende heldere sterren meer maar alleen de grootste en helderste die je nog kan zien, geen duizende krekels en andere insecten die je in slaap zingen, geen mieren die in je tenen bijten, geen vliegen die op je gezicht gaan zitten, geen vliegen die je keel in vliegen (gets...1 keer gehad...yak!!!) geen gestamp op de grond voor je de toilet in gaat, niet meer uitkijken waar je loopt, nee, in plaats daarvan hoor je auto’s, ’s ochtends de vuilniswagen, zie je de maan alleen als ie hoog aan de hemel staat omdat de gebouwen je een deel van het zicht op de hemel ontnemen, hier hoor je ’s avonds laat nog mensen op straat, in de verte een sirene en is het nooit helemaal donker door de eeuwige stadslichten die nu eenmaal bij een stad horen.
Ik mis de vogels, de krekels, de geluiden van de bush, de geur van de bush, het donker van de nacht, het heldere licht van de maan die zo mooi kon zijn tussen alle schitterende sterren, de maan die samen met de sterren je pad verlicht als je ’s avonds na 6en naar de wc moet gaan, ik mis de spanning van de geluiden die de bush met zich mee brengt, ieder geluidje kan een beestje zijn, ieder geluidje komt door iets natuurlijks, hier zijn de meeste geluiden door mensen gemaakt.
Ook hier is het goed, ook hier is het fijn, ook ik waardeer de schone douche heus wel, ik geniet echt wel van de restaurantjes en het niet koken dus, ook ik waardeer wel dat we nu bij het zwembad kunnen luieren en een koud drankje kunnen halen, ook ik vind het wel leuk om even te winkelen...echt wel..
Maar toch kan het niet op tegen mijn tijd in de bush....
De tijd in de bush waardoor je de tijd vergeet, de dagen die te snel aan je voorbij gaan, de geur en de geluiden die al snel alleen nog maar een vage herinnering zijn en als je de foto’s nogmaals bekijkt denk je nog even terug aan hoe het op dat plekje was, hoe het er uit zag en misschien zelfs kun je dan nog even de geur van de bush er bij herinneren. Als we de film zullen terug kijken zullen de visuele herinneringen weer even wat meer opgehaald kunnen worden, maar als snel zul je een hoop langzaam in een ander vakje in je hoofdje stoppen om het moeizaam weer terug te vinden....zo nu en dan...
Zo gaat het meestal, dat is niet anders. Net als dat je achteraf, aan het einde van de vakantie bedenkt wat je eigenlijk nog meer of hoe en wat je anders had willen doen. Overdoen zou een perfecte reis maken, maar overdoen houd ook in dat je op dat moment iets anders, iets nieuws zou kunnen doen, ergens anders kan zijn waar je nog niet geweest bent. Tja, keuzes he...
Ooit kom ik nog wel terug naar alle plaatsen tijdens mijn 2x in Australie, plaatsenwaar ik zo gelukkig ben geweest, waar ik het zo fijn heb gehad en die zo vreselijk mooi waren. Plaatsen die voor eeuwig in mijn geheugen staan gegrift, die herinneringen die boven aan blijven staan, boven aan in je hoofd en boven aan in je top honderd van plaatsen die beter, leuker en mooier waren dan de rest.
Samen op de lijst met alle dingen en plaatsen waar ik nog heen wil...pfff....hopelijk heb ik nog wat jaren om een hoop van mijn wensen in vervulling te laten gaan. J
Kussssssss
maandag 28 juli 2008
up date en geen foto's bij de verhalen
Hallo allemaal,
Hier zijn weer de laatste verhaaltjes van Down Under. Hoop dat jullie een beetje mee hebben kunnen genieten en een beetje een voorstelling hebben van hoe onze vakantie was en nu nog is.
Gister avond zijn we aangekomen in Darwin,zoals jullie lezen. Vandaag gaan we over op een hotel voor de laatste 2 nachtjes en de nacht van Woensdag op Donderdag begint onze terug reis. Een lange weer...01.30 vertrek van Darwin naar Sydney, 6u in de ochtend aankomst en 16u pas weer vertek van Sydney naar London/AMsterdam.
WE zullen dus wel even Sydney in gaan om wat tijd te doden. Kan slechter he...
Dit keer geen foto's bij de verhaaltjes...reden...uh...zit al weer bijna 2 uur achter de pc te internetten en echt goedkoop is het steeds niet, en tevens is het zonde van de tijd.
Ook staan er dit keer weer maar een deel van de foto's op Flick'r...de rest volgt vast wel, ergens de komende dagen maar het duurt zooooo lang.
Je merkt trouwens wel dat je hier weer wat tropischer zit, tis benauwder en de nachten worden weer warmer. Vanacht de warmste gehad...zat vast ergens boven de 20 graden hoor...maar ach...wat valt er te klagen toch?
Zou er heeeeeeel veeeeeeel voor over hebben om deze hitte nog maanden te mogen ervaren!
anyway....hier alles goed, we sluiten snel af, doen iedereen de groetjes en knuffelen een end weg van verre..
love u all..
tinus en rolo
Hier zijn weer de laatste verhaaltjes van Down Under. Hoop dat jullie een beetje mee hebben kunnen genieten en een beetje een voorstelling hebben van hoe onze vakantie was en nu nog is.
Gister avond zijn we aangekomen in Darwin,zoals jullie lezen. Vandaag gaan we over op een hotel voor de laatste 2 nachtjes en de nacht van Woensdag op Donderdag begint onze terug reis. Een lange weer...01.30 vertrek van Darwin naar Sydney, 6u in de ochtend aankomst en 16u pas weer vertek van Sydney naar London/AMsterdam.
WE zullen dus wel even Sydney in gaan om wat tijd te doden. Kan slechter he...
Dit keer geen foto's bij de verhaaltjes...reden...uh...zit al weer bijna 2 uur achter de pc te internetten en echt goedkoop is het steeds niet, en tevens is het zonde van de tijd.
Ook staan er dit keer weer maar een deel van de foto's op Flick'r...de rest volgt vast wel, ergens de komende dagen maar het duurt zooooo lang.
Je merkt trouwens wel dat je hier weer wat tropischer zit, tis benauwder en de nachten worden weer warmer. Vanacht de warmste gehad...zat vast ergens boven de 20 graden hoor...maar ach...wat valt er te klagen toch?
Zou er heeeeeeel veeeeeeel voor over hebben om deze hitte nog maanden te mogen ervaren!
anyway....hier alles goed, we sluiten snel af, doen iedereen de groetjes en knuffelen een end weg van verre..
love u all..
tinus en rolo
27 juli, einde van de vakantie naderd met te rasse schreden
27 juli, einde van de vakantie naderd met te rasse schreden
Na een warme nacht van zo ong 20graden doen we lekker relaxed met opstaan en ontbijten. Zo rond half 9 rijden we weer richting de watervallen, dit keer rijd Ronald wel en al snel heeft hij ook de smaak weer te pakken en vindt ie het leuk om hier weer even rond te toeren door het water, zand, stukken met keien en de smalle bochtjes en zo.
Bij de Jim Jim falls gaan we weer gepakt en wel op pad, overigens moet gezegd worden dat vooral Ronald de rugzak heeft gedragen, tenzij we er 2 meenamen uiteraard. Thanx en sjappo voor Rolo! ;) Zwemkleding aan, handdoekje mee want we gaan weer lekker even zwemmen.
Het pad is dit keer gelukkig minder stijl en zijn er stukken die makkelijker zijn zo nu en dan. Toch is het weer een heel geklim en geklauter, zeker aan het eind van het pad als we dichtbij de waterval komen. Hier is het over veel grote rotsen en losse keien klauteren en het is moeilijk je pad te zoeken als je je evenwicht moet bewaren als je met je ene been op de ene en met je andere been op de andere rots staat te balanceren. Toch komen we eindelijk aan bij de beneden kant van de Jim Jim fall. Helaas gaat er nog maar een piep stroompje water naar beneden maar hier kunnen we ons wel goed voorstellen hoe vreselijk mooi het hier is als er veel water naar beneden komt kletteren. Van een enorme hoogte van 200 mt komt het water stijl naar beneden in een mooie poel terecht, het water lijkt hier helderder dan ooit tevoren gezien. Ongelooflijk! Na op adem te zijn gekomen doen we voorzichtig een teentje in het water, brrrr....koud hoor! Dit keer krijg ik Ronald zo ver dat hij als eerste het water in gaat, so far was ik altijd de pineut! Nou, hij heeft het gelijk goed voor zijn kiezen gehad, zooooo koud hadden we het nog niet eerder meegemaakt, hahaha...arme ronald, hij sterft het bijna af!!!
Ik kom er ook nog even bij maar laat het bij alleen even doorkomen. We kruipen er snel uit en besluiten op te gaan warmen bij het strandje. Halverwege kon je nl kiezen tussen deze poel en een strandje. Tuurlijk moesten wij weer het moeilijkste doen he...Maar nu gaan we toch nog alsnog even naar het strandje.
We proberen nog even of we tussen de rotsen het water kunnen oversteken, ik eerst, rugzak om en het water in. Dit is nl de kortere weg naar het strandje, maar helaas, het water is te diep en de onderkant van de rugzak wordt al nat en dat is niet de bedoeling want ook de camara’s zitten er in. Geen risico nemen dus dus we gaan toch maar weer de rotsen over en lopen de “normale weg” naar het strandje. Daar aangekomen is alles nog net zo mooi als op een plaatje, wit zand, blauw water en een prachtige zon die schitterd in het water. Zucht.....
We duiken gelijk even het water in want zijn inmiddels weer warm van het klimmen en klauteren om hier te komen. Helaas hebben we het strandje niet voor ons zelf maar dat geeft niet, we genieten er niet minder om.
We warmen en drogen ons nog even in de zon en gaan na een uurtje weer op pad. Terug naar de auto en dan naar Darwin. Snik...
Onderweg naar Darwin komen we nog een “nieuw dood dier” tegen, niet eerder gezien maar nu toch nog, op de valreep, een dood zwijn! Op de rem dus en terug, foto maken. (ziek zijn we he..hahaha...)
We rijden door, en net voor Darwin gebeurd dat wat we al die weken vreesden...we zijn verantwoordelijk voor de dood van een dier! Ronald zit achter het stuur, ik met mijn neus in de wegenkaart als hij boven op de rem gaat staan en zegt dat er een slang op de weg ligt en uh...misschien wel heeft geraakt.
Whoopss....dus in zijn achteruit, niet zeker of ie wel of niet geraakt is spring ik er uit, camara aan en zie hem nog kronkelen, even uitkijken dus, niet te dichtbij want hij zal best pissig zijn als ie geraakt is maar wel nog leeft. Tja, ik zou ook humeurig zijn als ik word aangereden he!
Bij de slang aangekomen zie ik al snel dat zijn voorste deel en zijn achterste deel kronkelt maar dat een deel van het midden bloed en geraakt is..Zielig dus, tja, wat moet je dan doen he...Je kunt dus door rijden en het diertje laten lijden of er een einde aan maken voor hem. Het enige wat er op dat moment op zit is er nog eens overheen rijden en het diertje vermoorden...(hihihi, klinkt zo lekker dramatisch!!) . Ik roep dus naar Ronald dat ie er nog maar eens overheen moet rijden en zonder nadenken rijd ie er over heen. Je moet er ook niet over nadenken want als je er echt bij stil staat is het natuurlijk vreselijk he, over een nog levend dier expres heen rijden. Maar in dit geval is het gewoon het beste voor het slangetje. Door rijden en laten liggen is nog gemener, al die tijd heeft ie nog meer pijn en bloed ie dus dood of moet ie wachten tot er een andere auto over hem heen rijd. Beiden zijn geen fijne gedachten en het is ook geen optie om hem op te pakken en hem naar de dierenarts te brengen he....geloof nooit dat ze daar iets voor hem doen...als ie het al overleeft om daar aan te komen!
Ziek als ik ben blijf ik eigenlijk filmen, heb er gewoon niet over nagedacht dus liet de camara rollen, ik keek wel eventjes weg toen ik het gekraak hoorde toen ronald er over heen rijd. Gets, wist niet dat slangen zouden kraken als er over ze heen gereden wordt. Hij is nog steeds niet gelijk dood dus helaas, Ronald, rij nog maar een keer. Oh oh oh...geen pretje hoor....eindelijk kronkelt er niets meer en ik zeg nog even flink sorry en wens de slang een fijne reis naar het hierna maals. Nu maar hopen dat ie me niet op komt zoeken he!!!
In de auto bepraten we het nog even, bah...toch nog op de valreep een diertje gedood dus. Al zou het natuurlijk ook van onze voorganger zijn he, maar toch....de kans is groter dat wij het waren, gezien de versheid van de slang, zeg maar. Bah...niet leuk, maar we beseffen ook wel dat het hier gewoon er bij hoort en dat we toch al flink mazzel hebben gehad dat we verder niets op de moterkap of onder de wielen hebben gekregen. We zijn best even onder de indruk hoor.
Tja, life goes on en we rijden door, stoppen even voor wat te eten en rijden een paar keer langzaam over de bruggen hier, de bordjes over de crocks zijn volop aan wezig hier, zelfs nog meer dringende bordjes dat ze hier echt zitten en dat het echt niet veilig is om langs de waterkant of onderkant van de bruggen enzo te komen. We zien zo af en toe een stukje krokodil in een watertje liggen maar stoppen verder maar 1 keer omdat we ook een paar mensen bij elkaar zien staan op een brug, iets spectaculairs dus, denken wij. Nop....zij waren gewoon op zoek naar een krokodil en dachten er 1 in de verte te zien.
Aangekomen in Darwin gaan we op zoek naar een camping, na een tijdje rondrijden nemen we toch maar 1 van de campings uit de Lonely Planet. Maar wat een teleurstelling als we hier aan komen zeg, de beschrijving klopt gewoon helemaal niet en ook de camping zelf is een groot fiasco. Op de camping kaart staat nog dat er een restaurant is en wij zijn een beetje hongerig en vooral dorstig na de reis en hebben geen zin om weer in de “keuken” te staan. Daarbij komt dat ik sowieso inmiddels mijn goede hummetje verloren ben en terug verlang naar de bush dus er kan maar weinig goeds van af bij mij.
Het restaurant blijkt niet meer open te zijn, gaat zelden open zegt een vaste camping ganger hier, bar of winkel hebben ze niet en het is 15 km naar de eerst volgende gelegenheid om wat te eten of drinken te halen. Wat een rxxxxxx camping, we hebben de slechtste plek ooit gekregen maar nemen niet meer de moeite om er wat van te zeggen. We duiken terug de auto in, schrijven wat, beslissen dat we morgen alweer vroeg weg zijn hier. Ronald eet wat crackers, ik sla het maar helemaal over, drinken een biertje en gaan naar bed. Rot leven.....Rot camping, Rot stad, bah...ik wil terug naar de bush....toen was alles nog goed!
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
Na een warme nacht van zo ong 20graden doen we lekker relaxed met opstaan en ontbijten. Zo rond half 9 rijden we weer richting de watervallen, dit keer rijd Ronald wel en al snel heeft hij ook de smaak weer te pakken en vindt ie het leuk om hier weer even rond te toeren door het water, zand, stukken met keien en de smalle bochtjes en zo.
Bij de Jim Jim falls gaan we weer gepakt en wel op pad, overigens moet gezegd worden dat vooral Ronald de rugzak heeft gedragen, tenzij we er 2 meenamen uiteraard. Thanx en sjappo voor Rolo! ;) Zwemkleding aan, handdoekje mee want we gaan weer lekker even zwemmen.
Het pad is dit keer gelukkig minder stijl en zijn er stukken die makkelijker zijn zo nu en dan. Toch is het weer een heel geklim en geklauter, zeker aan het eind van het pad als we dichtbij de waterval komen. Hier is het over veel grote rotsen en losse keien klauteren en het is moeilijk je pad te zoeken als je je evenwicht moet bewaren als je met je ene been op de ene en met je andere been op de andere rots staat te balanceren. Toch komen we eindelijk aan bij de beneden kant van de Jim Jim fall. Helaas gaat er nog maar een piep stroompje water naar beneden maar hier kunnen we ons wel goed voorstellen hoe vreselijk mooi het hier is als er veel water naar beneden komt kletteren. Van een enorme hoogte van 200 mt komt het water stijl naar beneden in een mooie poel terecht, het water lijkt hier helderder dan ooit tevoren gezien. Ongelooflijk! Na op adem te zijn gekomen doen we voorzichtig een teentje in het water, brrrr....koud hoor! Dit keer krijg ik Ronald zo ver dat hij als eerste het water in gaat, so far was ik altijd de pineut! Nou, hij heeft het gelijk goed voor zijn kiezen gehad, zooooo koud hadden we het nog niet eerder meegemaakt, hahaha...arme ronald, hij sterft het bijna af!!!
Ik kom er ook nog even bij maar laat het bij alleen even doorkomen. We kruipen er snel uit en besluiten op te gaan warmen bij het strandje. Halverwege kon je nl kiezen tussen deze poel en een strandje. Tuurlijk moesten wij weer het moeilijkste doen he...Maar nu gaan we toch nog alsnog even naar het strandje.
We proberen nog even of we tussen de rotsen het water kunnen oversteken, ik eerst, rugzak om en het water in. Dit is nl de kortere weg naar het strandje, maar helaas, het water is te diep en de onderkant van de rugzak wordt al nat en dat is niet de bedoeling want ook de camara’s zitten er in. Geen risico nemen dus dus we gaan toch maar weer de rotsen over en lopen de “normale weg” naar het strandje. Daar aangekomen is alles nog net zo mooi als op een plaatje, wit zand, blauw water en een prachtige zon die schitterd in het water. Zucht.....
We duiken gelijk even het water in want zijn inmiddels weer warm van het klimmen en klauteren om hier te komen. Helaas hebben we het strandje niet voor ons zelf maar dat geeft niet, we genieten er niet minder om.
We warmen en drogen ons nog even in de zon en gaan na een uurtje weer op pad. Terug naar de auto en dan naar Darwin. Snik...
Onderweg naar Darwin komen we nog een “nieuw dood dier” tegen, niet eerder gezien maar nu toch nog, op de valreep, een dood zwijn! Op de rem dus en terug, foto maken. (ziek zijn we he..hahaha...)
We rijden door, en net voor Darwin gebeurd dat wat we al die weken vreesden...we zijn verantwoordelijk voor de dood van een dier! Ronald zit achter het stuur, ik met mijn neus in de wegenkaart als hij boven op de rem gaat staan en zegt dat er een slang op de weg ligt en uh...misschien wel heeft geraakt.
Whoopss....dus in zijn achteruit, niet zeker of ie wel of niet geraakt is spring ik er uit, camara aan en zie hem nog kronkelen, even uitkijken dus, niet te dichtbij want hij zal best pissig zijn als ie geraakt is maar wel nog leeft. Tja, ik zou ook humeurig zijn als ik word aangereden he!
Bij de slang aangekomen zie ik al snel dat zijn voorste deel en zijn achterste deel kronkelt maar dat een deel van het midden bloed en geraakt is..Zielig dus, tja, wat moet je dan doen he...Je kunt dus door rijden en het diertje laten lijden of er een einde aan maken voor hem. Het enige wat er op dat moment op zit is er nog eens overheen rijden en het diertje vermoorden...(hihihi, klinkt zo lekker dramatisch!!) . Ik roep dus naar Ronald dat ie er nog maar eens overheen moet rijden en zonder nadenken rijd ie er over heen. Je moet er ook niet over nadenken want als je er echt bij stil staat is het natuurlijk vreselijk he, over een nog levend dier expres heen rijden. Maar in dit geval is het gewoon het beste voor het slangetje. Door rijden en laten liggen is nog gemener, al die tijd heeft ie nog meer pijn en bloed ie dus dood of moet ie wachten tot er een andere auto over hem heen rijd. Beiden zijn geen fijne gedachten en het is ook geen optie om hem op te pakken en hem naar de dierenarts te brengen he....geloof nooit dat ze daar iets voor hem doen...als ie het al overleeft om daar aan te komen!
Ziek als ik ben blijf ik eigenlijk filmen, heb er gewoon niet over nagedacht dus liet de camara rollen, ik keek wel eventjes weg toen ik het gekraak hoorde toen ronald er over heen rijd. Gets, wist niet dat slangen zouden kraken als er over ze heen gereden wordt. Hij is nog steeds niet gelijk dood dus helaas, Ronald, rij nog maar een keer. Oh oh oh...geen pretje hoor....eindelijk kronkelt er niets meer en ik zeg nog even flink sorry en wens de slang een fijne reis naar het hierna maals. Nu maar hopen dat ie me niet op komt zoeken he!!!
In de auto bepraten we het nog even, bah...toch nog op de valreep een diertje gedood dus. Al zou het natuurlijk ook van onze voorganger zijn he, maar toch....de kans is groter dat wij het waren, gezien de versheid van de slang, zeg maar. Bah...niet leuk, maar we beseffen ook wel dat het hier gewoon er bij hoort en dat we toch al flink mazzel hebben gehad dat we verder niets op de moterkap of onder de wielen hebben gekregen. We zijn best even onder de indruk hoor.
Tja, life goes on en we rijden door, stoppen even voor wat te eten en rijden een paar keer langzaam over de bruggen hier, de bordjes over de crocks zijn volop aan wezig hier, zelfs nog meer dringende bordjes dat ze hier echt zitten en dat het echt niet veilig is om langs de waterkant of onderkant van de bruggen enzo te komen. We zien zo af en toe een stukje krokodil in een watertje liggen maar stoppen verder maar 1 keer omdat we ook een paar mensen bij elkaar zien staan op een brug, iets spectaculairs dus, denken wij. Nop....zij waren gewoon op zoek naar een krokodil en dachten er 1 in de verte te zien.
Aangekomen in Darwin gaan we op zoek naar een camping, na een tijdje rondrijden nemen we toch maar 1 van de campings uit de Lonely Planet. Maar wat een teleurstelling als we hier aan komen zeg, de beschrijving klopt gewoon helemaal niet en ook de camping zelf is een groot fiasco. Op de camping kaart staat nog dat er een restaurant is en wij zijn een beetje hongerig en vooral dorstig na de reis en hebben geen zin om weer in de “keuken” te staan. Daarbij komt dat ik sowieso inmiddels mijn goede hummetje verloren ben en terug verlang naar de bush dus er kan maar weinig goeds van af bij mij.
Het restaurant blijkt niet meer open te zijn, gaat zelden open zegt een vaste camping ganger hier, bar of winkel hebben ze niet en het is 15 km naar de eerst volgende gelegenheid om wat te eten of drinken te halen. Wat een rxxxxxx camping, we hebben de slechtste plek ooit gekregen maar nemen niet meer de moeite om er wat van te zeggen. We duiken terug de auto in, schrijven wat, beslissen dat we morgen alweer vroeg weg zijn hier. Ronald eet wat crackers, ik sla het maar helemaal over, drinken een biertje en gaan naar bed. Rot leven.....Rot camping, Rot stad, bah...ik wil terug naar de bush....toen was alles nog goed!
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
26 juli, Kakadu NP, Twin falls en Jim Jim falls
26 juli, Kakadu NP, Twin falls en Jim Jim falls
‘s ochtends erg, erg vroeg op! Na een avondje gezelligheid maar tegelijk een latertje qua bedtijd (voor ons dan he....22.30) moesten we voor het eerst de wekker zetten omdat we met een bootcruise mee zouden gaan. 5.30 de wekker en 6.45 de boot. Pfff..dat is even minder hoor, zo vroeg opstaan. Ook merk je hier goed de temperatuur verschillen, overdag rond de 30 en meer en ’s nachts daalt het naar 15 tot 12 graden. Natuurlijk niet elke nacht maar uiteraard precies vanacht wel als wij zo vroeg bij de boot moeten zijn! Duh...Brrrr..dus...
Bij de boot aangekomen horen we dat het de koudste nacht van deze tijd is, 12 graden en de ozzies lopen hier weer met handschoenen en ijsmutsen op, hahaha...komen wij weer aan met onze korte broeken en slippertjes, ok ok, wij hebben het ook fris maar zoooo koud is het nu ook weer niet he!
De boottocht is leuk, we zien de zon opkomen boven het Wetland zoals ze het hier noemen, een moerassig gebied wat jaarlijks meters stijgt door de regens tijdens “the Wet”. De zonsopkomst is zeker spectaculair, het gebied heeft door de opkomende zon diverse kleuren en je ziet het “ontwaken”. Schitterend, de kleuren van de zon, de mist op de spiegelgladde rivier, het heeft bijna iets mysterieus, zo mooi, zo rustig, zo vredig.......
Dit gebied barst van de krokodillen, zeggen ze, dus we zouden nu de echte Saltie’s moeten gaan zien. We beginnen al goed, we zien langs de waterkant een wild zwijn op zijn gemakkie rond banjeren, diverse vogels langs de waterkant, we kijken net te laat en horen dat sommige zagen dat een vogel werd gegrepen door een crock! Balen...dat hadden wij ook wel willen zien uiteraard hihihihi... Langs de waterkant zien we zoveel mooie vogels, zelfs kraanvogels, adelaars (zelfs een adelaars nest!!!!) eenden die niet zwemmen en niet kwaken (waarom heten oze dan nog eenden en niet gewoon een vogel ofzo? ), grote, kleine, loopvogels, water vogels en vogels met alle kleuren van de regenboog. Hier en daar zien we zeker wel een crock maar meer dan een hoofdje of een stukje van de crock krijgen we in het begin niet te zien. Na een tijdje warmt het op en zien we dus langzaam inderdaad wat krokodillen langs de waterkant liggen en als de tijd verstrekt komen we ze ook liggend op het land tegen. Echt actie zien we niet maar toch is het wel leuk, nu hebben we ook de Saltie’s in het echt gezien Kunnen we ook weer op het lijstje zetten he!
Na 2 ur zit de cruise er op en wij bespreken even wat we nu gaan doen, we besluiten naar de Twin en de Jim Jim Falls te gaan, daar weer een bush camping te pakken voor 1 of 2 nachtjes en hierna naar Darwin te gaan om daar nog wat dingen te doen zoals een echte krokodillen farm bezoeken.
Na een uurtje op een dirt road, dus weer veel gehobbel komen we bij de camping, we maken een praatje met de ranger daar, Ronald knippert even met zijn blauwe ogen en de ranger beloofd een stil plekje voor ons te bewaren voor vanavond, we krijgen de tips voor de watervallen en de wandelingen en kopen een kaartje voor de boot/overtocht naar de onderkant van de Twin Falls, sinds een paar jaar is dat de enige manier om daar te komen, een paar jaar geleden kon je daar zwemmend naar toe maar krokodillen maakten het de mensen erg lastig zeg maar....Dus hebben ze er maar een bootje geplaatst en is het veiliger voor iedereen zo.
We besluiten op advies van de ranger eerst de wandeling naar de top of the falls te lopen en mijn god...dat hebben we geweten!!!!!!!
De weg er naar toe is weer super gaaf! De 4wd moest weer aan en het was ploeteren door los zand wisselend met rotsachtige weg, losse stenen en veel kreekjes waar we doorheen moesten, sommigen waren zelfs spannend want de kuilen in het water waren soms erg diep waardoor we flinke tuimelingen maakten, hahaha...grappig hoor! Het blijft leuk om 4wd te rijden! Om bij de Twin Falls te komen moesten we zelfs een heuse rivier door! De ranger had wel gezegd dat het water op sommige plaatsen 60cm hoog was maar wij dachten dat ie gewoon die kreekjes bedoelde, NOT....we moesten dus de rivier door, met 60cm water hoog en de krokodillen liggen in deze rivier! Spannend dus! Het was echt zo super om te doen, de rivier was op de plaats waar we er door heen moesten zeker 20 mt breed, dus wel even wat anders dan een kreekje he! Gaaf om te doen joh! Dan weet je weer even waarom je een 4wd hebt gehuurd hoor! En dan maar hopen dat je auto er niet ineens mee ophoudt he, want wat moet je doen als ie ineens stil staat? Je kan er niet uit ivm de krokodillen, blijven staan kan ook niet he..dus dan is het wachten tot er iemand ook wil oversteken en dus terug gaat om hulp te halen, tenzij zij je kunnen helpen.
Maar goed..tuurlijk gebeurd het niet en veilig bereiken we de overkant van de rivier, whoepie.....weer een ervaring rijker en veel plezier onderweg! Het pad is overal heel smal en aan beiden zijden raak je regelmatig de takken van de boompjes hier en daar zijn nog wat smeulende resten van een bush fire, later komen we er achter dat deze fire’s door de rangers aangestoken worden ter preventie voor natuurlijke bosbranden die dan niet onder controle zijn en de ranger verteld ook een verhaal over een soort termieten die de grond leeg eten en omwoelen waardoor het lastiger wordt voor andere dieren om te overleven en met de aangestoken brandjes voorkomen ze een overkill aan termieten zegt hij.
Aangekomen bij de parkeerplaats van de Twin Falls lezen we dat de wandeling zeer stijl en rotsig is...ach...we gaan gewoon, moet lukken, 900 mt naar boven. Water mee, hoedjes op, wandelschoenen aan, wij zijn er klaar voor! Hahahah ...dachten wij! Na 100 mt (of minder) begin ik al mij af te vragen of het hele pad zo is, of de hele 900 mt naar boven het zelfde is want mijn hemel...dit is echt geen grap meer hoor! Pfff..inderdaad een stijl pad met alleen maar keien, losse keien, boomwortels waar je overheen moet stappen en rotsblokken waar je over heen moet klimmen, pffff...dit is echt de zwaarste wandeling die we beiden ooit hebben gedaan! Je moet je voeten steeds heel goed en voorzichtig neerzetten en soms moet je je een beetje aan de paar kleine dunne boompjes vasthouden voor wat evenwicht en zorgen dat je niet naar beneden glijd. We kunnen ons bijna niet voorstellen dat het zo de volle 900 m zal zijn...dat is toch bijna niet te doen???
Nou...helaas, het was wel zo dus...900 mt stijl naar boven over kleine en grote keien en rotsblokken die tussen snijdend gras en los zand liggen. We zaten dus onder de striemen en hadden zwarte benen van het stof en hier en daar een schrammetje..Maar we hebben het gahaald, ok, niet in 1 keer en mn ik moest een paar keer echt even op adem komen en mijn hart wat laten kalmeren, ook mijn maag begon te krampen dus ik moest het hoe dan ook rustiger aan doen. Tja, leeftijd he! (en we hadden nog een boterhammetje gegeten beneden, niet slim he! Hihihihi, doe ik ook maar 1 keer dus)
Boven aan gekomen moeten we nog wat lopen want het uitkijkpunt bracht ons niet veel bijzonders eigenlijk, de wandeling gaat door,wisselend met zandpad en wisselend met het zelfde rotsige kei pad en is het weer even klimmen en klauteren over alles heen....gelukkig hebben we hier wel af en toe wat schaduw stukjes want het is me toch warm zeg! Jeeeee...
Aan het eind zijn we op de top van de watervallen, heet, dat is het wel, maar om nou te zeggen dat het echt spectaculair is..mm..nou,niet echt eigenlijk. Tuurlijk is het wel een mooi uitzicht boven af, je hoort de waterval naar beneden kletteren en je ziet het een beetje, thans, het bovenste deel dan, en even verderop zie je hoe het de rivier (yellow water river, waar we eerder de bootcruise hebben gemaakt) wordt gevormd en in een mooie kloof verder trekt. Dat is echt wel een mooi gezicht en ook het feit dat je bij de oorsprong van een waterval staat is ook wel bijzonder. We lopen even rond aan de bovenkant, kijken even naar beneden en komen dan tot de conclusie dat het dat eigenlijk al weer was. Om eerlijk te zijn, als ik dat had geweten dan was het de moeite van de wandeling naar boven niet waard geweest..hihihi...maar ja, je weet niet alles van te voren he...wil je ook niet want wat zou het saai zijn als je altijd alles vooraf weet. Dan valt er niets meer te ontdekken, geen verrassingen meer, geen nieuwe dingen meer, nou laten we dat maar niet doen he, ik ben nu al zo snel verveeld en altijd op zoek naar meer, als ik alles vooraf al weet ben ik altijd verveeld, gets, niet leuk voor mij maar ook niet voor de medemens hoor, gezien de vrees van mijn humeur dan hihihi..
Wij dus weer boven aan strompelen en aan de andere kant van de bovenkant weer zwoegend en vooral heel voorzichtig weer naar beneden lopen. Het is makkelijker om naar beneden te gaan maar hier voel je toch echt je enkels en je knieen wel hoor, die maken goeie klappen!
Beneden puffen we uit, gaan even naar de wc (ronald liep de hele weg met samengeperste billen...hihihihi, maakt het nog leuker he, zo’n zware wandeling!!! )
We lopen naar de boot kant om naar de onderkant van de watervallen te gaan. Zo, dat is beter, lekker zitten in de boot, glijdend over het water, tussen de krokodillen vallen door en binnen 5 min gaan we de boot weer uit. Vanaf hier is het weer 15 min lopen zegt ie. Oooohhh...makkie!!! Ja, uh...tot we weer zo ongeveer hetzelfde tegenkomen als eerder op de dag...grrrrrrrr...niet weer he! Gelukkig was het maar een klein stukje dit keer en na wat ergenissen over een paar franse dames op leeftijd die op de boot ook al zeer luidruchtig en dommig aan het doen waren en hier doen ze ook erg irri...Aangekomen bij de waterval wordt alles weer even vergeten, zooooo mooi! Metershoge waterval waar je zo dichtbij kan komen dat je de dampen en de spetters op je lijf voelt komen, je mag helaas niet het water in (durven we ook niet hoor, teveel crockies hier..) al is het nog zo aantrekkelijk. Maar we vinden al snel een plaatsje op wat natte rotsjes in de schaduw waar we continu beneveld worden door de waterval. In de waterval kun je zelfs een regenboog zien! Zo gaaf te zien, hier blijven we lekker rustig een tijdje zitten en genieten van wat water en verse aardbeien die we mee hadden gebracht. We zien hoe een jongen over de rotsen klimt en onder de waterval terecht komt en hier zijn fles met water vult, goed gedaan! Even denk ik er over om dat ook te doen maar eigenlijk zit ik ook wel even lekker zo en we hebben al zoveel geklommen vandaag....zijn we moe van geworden!
Na een klein uurtje gaan we weer terug naar de boot, we willen dit keer zonder de franse dames op de boot zitten en willen weg voor zij weer luidruchtig alles verstoren hihihi. Waar je je als mens al niet aan kan ergeren he, soms is het zo maar ineens de eerste blik waarom je al gelijk een voor-oordeel hebt over iemand, soms duurt het 1 minuut om tot de conclusie te komen dat je die persoon nooit leuk zal vinden en dus is het meestal wel het gevolg dat je daardoor amper iets van die persoon kan hebben, alles wat hij of zij zal doen of zeggen zal je irriteren. Hoe niet aardig dan ook, het is dan gewoon zo. Dat had ik dus met de franse dames. Zo overdreven, zo aanwezig, zo luidruchtig, zo...nou ja, zo gewoon alles dus..hahahaha..
Anyway, wij dus richting boot en helaas...zo is het lot dan weer, 5min later staan de dames er ook hoor hihihi...Heb ik dat!!!
Op de boot horen we dat de wandeling bij de andere waterval opnieuw zo 900 mt is en wederom niet makkelijk zal zijn. We twijfelen gelijk, we zijn nl erg moe inmiddels, niet raar he, zo vroeg al op voor de cruise, toen een goed uur over de dirt road gereden, dan 40 min over een diepe 4wd weg gereden (kost toch meer energie dan een gewone recht toe recht aan weg) , toen de wandeling en nu dit stukje. Tja, we willen heel graag ook de andere waterval omdat je daar wel kan zwemmen maar we zijn zo moe. We overleggen even en besluiten dan dat we echt te moe zijn, Ronald is zelfs zo moe dat ie niet meer wil rijden, ondanks dat het zijn beurt was om de 4wd track te rijden, hij trekt het even niet meer. We gaan terug naar de camping en gaan morgen ochtend opnieuw naar de waterval, dit keer naar de andere dan.
We komen bij de camping, maken een praatje met de ranger en installeren ons met een biertje, boekje en chipje lekker in de schaduw. Zo zitten we even lekker rustig tot de rust wreed wordt verstoord door....jawel, de fransen komen er aan, en nee he...dat meen je niet! Jawel, hoe wreed kan het leven zijn! Waaaaaaa ze staan op 10mt afstand van ons!!!! Het is gewoon lachwekkend dit, zelfs ik kan er niet meer om treuren maar schiets steeds in de lach hierdoor
We praten wat en gaan dan lekker douchen en eten maken en heel vroeg naar bed, 19.30 liggen we plat, ff boek lezen en voor 20u liggen we lekker te slapen, Helaas word ik wel later op de avond wakker door ..jawel, je raad het al! De luidruchtige fransen! Ggggrrrrrrrr... Het is even na tienen en eigenlijk is het een regel dat op een bush camping geen lawaai meer gemaakt mag worden na 21 u, dit komt ook nooit voor want je hebt na het donker en het eten gewoon niets meer te zoeken buiten je tent of camper ofzo. Het is donker en je wordt opgevreten door de insecten en ook andere beestjes komen in het donker naar het licht toe he...Na een tijdje wakker liggen van het lawaai hoor ik gelukkig iemand er heen gaan en zeggen dat ze stil moeten zijn, inmiddels zijn ze nl aan het zingen van het lijkt wel kinderliedjes ofzo. Tja, het zal vast leuk zijn, als je dronken bent en er bij bent ofzo..maar ja...ik en andere mensen willen slapen. Gelukkig houden ze na een 15 min ong eindelijk op en kan ik weer lekker slapen, lekker gemene dingen dromen over franse oude wijven..gnagnagna...
Deze avond zal de laatste zijn die we in de bush doorbrengen, morgen na de waterval gaan we naar Darwin, tis triest maar niet anders. Droevig...
Trieste knuffffff
Rolo en tinus
‘s ochtends erg, erg vroeg op! Na een avondje gezelligheid maar tegelijk een latertje qua bedtijd (voor ons dan he....22.30) moesten we voor het eerst de wekker zetten omdat we met een bootcruise mee zouden gaan. 5.30 de wekker en 6.45 de boot. Pfff..dat is even minder hoor, zo vroeg opstaan. Ook merk je hier goed de temperatuur verschillen, overdag rond de 30 en meer en ’s nachts daalt het naar 15 tot 12 graden. Natuurlijk niet elke nacht maar uiteraard precies vanacht wel als wij zo vroeg bij de boot moeten zijn! Duh...Brrrr..dus...
Bij de boot aangekomen horen we dat het de koudste nacht van deze tijd is, 12 graden en de ozzies lopen hier weer met handschoenen en ijsmutsen op, hahaha...komen wij weer aan met onze korte broeken en slippertjes, ok ok, wij hebben het ook fris maar zoooo koud is het nu ook weer niet he!
De boottocht is leuk, we zien de zon opkomen boven het Wetland zoals ze het hier noemen, een moerassig gebied wat jaarlijks meters stijgt door de regens tijdens “the Wet”. De zonsopkomst is zeker spectaculair, het gebied heeft door de opkomende zon diverse kleuren en je ziet het “ontwaken”. Schitterend, de kleuren van de zon, de mist op de spiegelgladde rivier, het heeft bijna iets mysterieus, zo mooi, zo rustig, zo vredig.......
Dit gebied barst van de krokodillen, zeggen ze, dus we zouden nu de echte Saltie’s moeten gaan zien. We beginnen al goed, we zien langs de waterkant een wild zwijn op zijn gemakkie rond banjeren, diverse vogels langs de waterkant, we kijken net te laat en horen dat sommige zagen dat een vogel werd gegrepen door een crock! Balen...dat hadden wij ook wel willen zien uiteraard hihihihi... Langs de waterkant zien we zoveel mooie vogels, zelfs kraanvogels, adelaars (zelfs een adelaars nest!!!!) eenden die niet zwemmen en niet kwaken (waarom heten oze dan nog eenden en niet gewoon een vogel ofzo? ), grote, kleine, loopvogels, water vogels en vogels met alle kleuren van de regenboog. Hier en daar zien we zeker wel een crock maar meer dan een hoofdje of een stukje van de crock krijgen we in het begin niet te zien. Na een tijdje warmt het op en zien we dus langzaam inderdaad wat krokodillen langs de waterkant liggen en als de tijd verstrekt komen we ze ook liggend op het land tegen. Echt actie zien we niet maar toch is het wel leuk, nu hebben we ook de Saltie’s in het echt gezien Kunnen we ook weer op het lijstje zetten he!
Na 2 ur zit de cruise er op en wij bespreken even wat we nu gaan doen, we besluiten naar de Twin en de Jim Jim Falls te gaan, daar weer een bush camping te pakken voor 1 of 2 nachtjes en hierna naar Darwin te gaan om daar nog wat dingen te doen zoals een echte krokodillen farm bezoeken.
Na een uurtje op een dirt road, dus weer veel gehobbel komen we bij de camping, we maken een praatje met de ranger daar, Ronald knippert even met zijn blauwe ogen en de ranger beloofd een stil plekje voor ons te bewaren voor vanavond, we krijgen de tips voor de watervallen en de wandelingen en kopen een kaartje voor de boot/overtocht naar de onderkant van de Twin Falls, sinds een paar jaar is dat de enige manier om daar te komen, een paar jaar geleden kon je daar zwemmend naar toe maar krokodillen maakten het de mensen erg lastig zeg maar....Dus hebben ze er maar een bootje geplaatst en is het veiliger voor iedereen zo.
We besluiten op advies van de ranger eerst de wandeling naar de top of the falls te lopen en mijn god...dat hebben we geweten!!!!!!!
De weg er naar toe is weer super gaaf! De 4wd moest weer aan en het was ploeteren door los zand wisselend met rotsachtige weg, losse stenen en veel kreekjes waar we doorheen moesten, sommigen waren zelfs spannend want de kuilen in het water waren soms erg diep waardoor we flinke tuimelingen maakten, hahaha...grappig hoor! Het blijft leuk om 4wd te rijden! Om bij de Twin Falls te komen moesten we zelfs een heuse rivier door! De ranger had wel gezegd dat het water op sommige plaatsen 60cm hoog was maar wij dachten dat ie gewoon die kreekjes bedoelde, NOT....we moesten dus de rivier door, met 60cm water hoog en de krokodillen liggen in deze rivier! Spannend dus! Het was echt zo super om te doen, de rivier was op de plaats waar we er door heen moesten zeker 20 mt breed, dus wel even wat anders dan een kreekje he! Gaaf om te doen joh! Dan weet je weer even waarom je een 4wd hebt gehuurd hoor! En dan maar hopen dat je auto er niet ineens mee ophoudt he, want wat moet je doen als ie ineens stil staat? Je kan er niet uit ivm de krokodillen, blijven staan kan ook niet he..dus dan is het wachten tot er iemand ook wil oversteken en dus terug gaat om hulp te halen, tenzij zij je kunnen helpen.
Maar goed..tuurlijk gebeurd het niet en veilig bereiken we de overkant van de rivier, whoepie.....weer een ervaring rijker en veel plezier onderweg! Het pad is overal heel smal en aan beiden zijden raak je regelmatig de takken van de boompjes hier en daar zijn nog wat smeulende resten van een bush fire, later komen we er achter dat deze fire’s door de rangers aangestoken worden ter preventie voor natuurlijke bosbranden die dan niet onder controle zijn en de ranger verteld ook een verhaal over een soort termieten die de grond leeg eten en omwoelen waardoor het lastiger wordt voor andere dieren om te overleven en met de aangestoken brandjes voorkomen ze een overkill aan termieten zegt hij.
Aangekomen bij de parkeerplaats van de Twin Falls lezen we dat de wandeling zeer stijl en rotsig is...ach...we gaan gewoon, moet lukken, 900 mt naar boven. Water mee, hoedjes op, wandelschoenen aan, wij zijn er klaar voor! Hahahah ...dachten wij! Na 100 mt (of minder) begin ik al mij af te vragen of het hele pad zo is, of de hele 900 mt naar boven het zelfde is want mijn hemel...dit is echt geen grap meer hoor! Pfff..inderdaad een stijl pad met alleen maar keien, losse keien, boomwortels waar je overheen moet stappen en rotsblokken waar je over heen moet klimmen, pffff...dit is echt de zwaarste wandeling die we beiden ooit hebben gedaan! Je moet je voeten steeds heel goed en voorzichtig neerzetten en soms moet je je een beetje aan de paar kleine dunne boompjes vasthouden voor wat evenwicht en zorgen dat je niet naar beneden glijd. We kunnen ons bijna niet voorstellen dat het zo de volle 900 m zal zijn...dat is toch bijna niet te doen???
Nou...helaas, het was wel zo dus...900 mt stijl naar boven over kleine en grote keien en rotsblokken die tussen snijdend gras en los zand liggen. We zaten dus onder de striemen en hadden zwarte benen van het stof en hier en daar een schrammetje..Maar we hebben het gahaald, ok, niet in 1 keer en mn ik moest een paar keer echt even op adem komen en mijn hart wat laten kalmeren, ook mijn maag begon te krampen dus ik moest het hoe dan ook rustiger aan doen. Tja, leeftijd he! (en we hadden nog een boterhammetje gegeten beneden, niet slim he! Hihihihi, doe ik ook maar 1 keer dus)
Boven aan gekomen moeten we nog wat lopen want het uitkijkpunt bracht ons niet veel bijzonders eigenlijk, de wandeling gaat door,wisselend met zandpad en wisselend met het zelfde rotsige kei pad en is het weer even klimmen en klauteren over alles heen....gelukkig hebben we hier wel af en toe wat schaduw stukjes want het is me toch warm zeg! Jeeeee...
Aan het eind zijn we op de top van de watervallen, heet, dat is het wel, maar om nou te zeggen dat het echt spectaculair is..mm..nou,niet echt eigenlijk. Tuurlijk is het wel een mooi uitzicht boven af, je hoort de waterval naar beneden kletteren en je ziet het een beetje, thans, het bovenste deel dan, en even verderop zie je hoe het de rivier (yellow water river, waar we eerder de bootcruise hebben gemaakt) wordt gevormd en in een mooie kloof verder trekt. Dat is echt wel een mooi gezicht en ook het feit dat je bij de oorsprong van een waterval staat is ook wel bijzonder. We lopen even rond aan de bovenkant, kijken even naar beneden en komen dan tot de conclusie dat het dat eigenlijk al weer was. Om eerlijk te zijn, als ik dat had geweten dan was het de moeite van de wandeling naar boven niet waard geweest..hihihi...maar ja, je weet niet alles van te voren he...wil je ook niet want wat zou het saai zijn als je altijd alles vooraf weet. Dan valt er niets meer te ontdekken, geen verrassingen meer, geen nieuwe dingen meer, nou laten we dat maar niet doen he, ik ben nu al zo snel verveeld en altijd op zoek naar meer, als ik alles vooraf al weet ben ik altijd verveeld, gets, niet leuk voor mij maar ook niet voor de medemens hoor, gezien de vrees van mijn humeur dan hihihi..
Wij dus weer boven aan strompelen en aan de andere kant van de bovenkant weer zwoegend en vooral heel voorzichtig weer naar beneden lopen. Het is makkelijker om naar beneden te gaan maar hier voel je toch echt je enkels en je knieen wel hoor, die maken goeie klappen!
Beneden puffen we uit, gaan even naar de wc (ronald liep de hele weg met samengeperste billen...hihihihi, maakt het nog leuker he, zo’n zware wandeling!!! )
We lopen naar de boot kant om naar de onderkant van de watervallen te gaan. Zo, dat is beter, lekker zitten in de boot, glijdend over het water, tussen de krokodillen vallen door en binnen 5 min gaan we de boot weer uit. Vanaf hier is het weer 15 min lopen zegt ie. Oooohhh...makkie!!! Ja, uh...tot we weer zo ongeveer hetzelfde tegenkomen als eerder op de dag...grrrrrrrr...niet weer he! Gelukkig was het maar een klein stukje dit keer en na wat ergenissen over een paar franse dames op leeftijd die op de boot ook al zeer luidruchtig en dommig aan het doen waren en hier doen ze ook erg irri...Aangekomen bij de waterval wordt alles weer even vergeten, zooooo mooi! Metershoge waterval waar je zo dichtbij kan komen dat je de dampen en de spetters op je lijf voelt komen, je mag helaas niet het water in (durven we ook niet hoor, teveel crockies hier..) al is het nog zo aantrekkelijk. Maar we vinden al snel een plaatsje op wat natte rotsjes in de schaduw waar we continu beneveld worden door de waterval. In de waterval kun je zelfs een regenboog zien! Zo gaaf te zien, hier blijven we lekker rustig een tijdje zitten en genieten van wat water en verse aardbeien die we mee hadden gebracht. We zien hoe een jongen over de rotsen klimt en onder de waterval terecht komt en hier zijn fles met water vult, goed gedaan! Even denk ik er over om dat ook te doen maar eigenlijk zit ik ook wel even lekker zo en we hebben al zoveel geklommen vandaag....zijn we moe van geworden!
Na een klein uurtje gaan we weer terug naar de boot, we willen dit keer zonder de franse dames op de boot zitten en willen weg voor zij weer luidruchtig alles verstoren hihihi. Waar je je als mens al niet aan kan ergeren he, soms is het zo maar ineens de eerste blik waarom je al gelijk een voor-oordeel hebt over iemand, soms duurt het 1 minuut om tot de conclusie te komen dat je die persoon nooit leuk zal vinden en dus is het meestal wel het gevolg dat je daardoor amper iets van die persoon kan hebben, alles wat hij of zij zal doen of zeggen zal je irriteren. Hoe niet aardig dan ook, het is dan gewoon zo. Dat had ik dus met de franse dames. Zo overdreven, zo aanwezig, zo luidruchtig, zo...nou ja, zo gewoon alles dus..hahahaha..
Anyway, wij dus richting boot en helaas...zo is het lot dan weer, 5min later staan de dames er ook hoor hihihi...Heb ik dat!!!
Op de boot horen we dat de wandeling bij de andere waterval opnieuw zo 900 mt is en wederom niet makkelijk zal zijn. We twijfelen gelijk, we zijn nl erg moe inmiddels, niet raar he, zo vroeg al op voor de cruise, toen een goed uur over de dirt road gereden, dan 40 min over een diepe 4wd weg gereden (kost toch meer energie dan een gewone recht toe recht aan weg) , toen de wandeling en nu dit stukje. Tja, we willen heel graag ook de andere waterval omdat je daar wel kan zwemmen maar we zijn zo moe. We overleggen even en besluiten dan dat we echt te moe zijn, Ronald is zelfs zo moe dat ie niet meer wil rijden, ondanks dat het zijn beurt was om de 4wd track te rijden, hij trekt het even niet meer. We gaan terug naar de camping en gaan morgen ochtend opnieuw naar de waterval, dit keer naar de andere dan.
We komen bij de camping, maken een praatje met de ranger en installeren ons met een biertje, boekje en chipje lekker in de schaduw. Zo zitten we even lekker rustig tot de rust wreed wordt verstoord door....jawel, de fransen komen er aan, en nee he...dat meen je niet! Jawel, hoe wreed kan het leven zijn! Waaaaaaa ze staan op 10mt afstand van ons!!!! Het is gewoon lachwekkend dit, zelfs ik kan er niet meer om treuren maar schiets steeds in de lach hierdoor
We praten wat en gaan dan lekker douchen en eten maken en heel vroeg naar bed, 19.30 liggen we plat, ff boek lezen en voor 20u liggen we lekker te slapen, Helaas word ik wel later op de avond wakker door ..jawel, je raad het al! De luidruchtige fransen! Ggggrrrrrrrr... Het is even na tienen en eigenlijk is het een regel dat op een bush camping geen lawaai meer gemaakt mag worden na 21 u, dit komt ook nooit voor want je hebt na het donker en het eten gewoon niets meer te zoeken buiten je tent of camper ofzo. Het is donker en je wordt opgevreten door de insecten en ook andere beestjes komen in het donker naar het licht toe he...Na een tijdje wakker liggen van het lawaai hoor ik gelukkig iemand er heen gaan en zeggen dat ze stil moeten zijn, inmiddels zijn ze nl aan het zingen van het lijkt wel kinderliedjes ofzo. Tja, het zal vast leuk zijn, als je dronken bent en er bij bent ofzo..maar ja...ik en andere mensen willen slapen. Gelukkig houden ze na een 15 min ong eindelijk op en kan ik weer lekker slapen, lekker gemene dingen dromen over franse oude wijven..gnagnagna...
Deze avond zal de laatste zijn die we in de bush doorbrengen, morgen na de waterval gaan we naar Darwin, tis triest maar niet anders. Droevig...
Trieste knuffffff
Rolo en tinus
25 juli, Kakadu Nationaal Park, Cooinda
25 juli, Kakadu Nationaal Park, Cooinda
Van uit Edith Falls (we hebben dus ook ’s ochtends niet meer gewandeld, hadden we even geen zin in) zijn we door gereden naar Kakadu Nationaal Park. Eerst zouden we gelijk door rijden naar Jim Jim Falls maar halverwege bedenken we ons en nu zijn we bij Cooinda aangekomen omdat we hier een bootcruise willen doen. Dat is eigenlijk de veiligste manier om de zoutwater krokodillen te spotten en we hebben gehoord en gelezen dat het hier, bij Yellow River/ Cooinda prima te doen is.
We rijden over de Kakadu Highway, een bochtige weg tussen verbazingwekkend veel groene bomen en redelijk groen landschap. Weer eens wat anders dan droog en dor en bijna kleurloos of alleen maar rood landschap. (hoor je ons klagen, hahaha..lijken wel Nederlanders he, zo droom je ervan dat je zo’n landschap mag zien en als je het dan weken achter elkaar ziet dan klaag je daar weer over..hahahha). Hoe dan ook is het een mooi landschapje, bergjes (of zijn het nog heuvels??) , veel kleine palmboompjes afgewisseld met zeer grote termieten heuvels waar we maar eens een keer een foto van hebben gemaakt om aan te geven hoe groot die dingen zijn!
Het is inmiddels goed duidelijk dat we hier in krokodillen gebied zijn, overal staan borden ter waarschuwing dat je ergens niet moet gaan zwemmen of dat het op eigen risico is. Waar folders te vinden zijn (bijv bij Info centra of Roadhouses) vind je ook folders over de krokodillen enzo. Ok ok, nu weten we het wel he, waar zijn die dingen dan? Wanneer zien we dan de echte gevaarlijke krokodillen want tot zo ver zijn we nog niet echt onder de indruk he! Tssssss..
Nou..we hebben er 1 gezien hoor..hahaha..we reden een brug over en Ronald spotte zowaar een crockie!!! Ik boven op de rem uiteraard en vroeg hem ondertussen tig keer of ie me niet in de maling nam, had ie er echt 1 gezien? Zeker weten? Jawel hoor...dus, wij keren (nee, niet op de brug maar zijn braaf eerst even door gereden naar het einde-overigens valt het hier op dat er vele bruggen zijn die helemaal geen vangrail of andere hoge zijkanten hebben wat best eng rijden is soms, zeker omdat de bruggen standaard smaller zijn dan de weg zelf ( je vraagt je af waarom in hemelsnaam!!!?) en als er dan ook nog eens een Roadtrain aan komt, nou...dan minder ik vaart en wacht wel even tot de Roadtrain voorbij is! Wij dus terug naar het begin van de brug en jawel hoor, we zien hem nog net het water inglijden! Het is echt waar, we hebben een echte Saltie gezien! Wow!! Ok ok, niet van dichtbij en niet lang maar toch...het telt wel mee voor ons hoor! Hihihihi....We kijken even en hij blijft lekker half onder het weinige water wat er nog te vinden is in dit poeltje liggen.
Aangekomen bij de camping bij Cooinda komen we er weer achter dat Cooinda dus geen dorp is zoals wij dachten maar wederom een soort resort ding is. Nou ja, ook goed, we boeken de cruise voor de volgende dag (helaas zaten ze voor vandaag vol) en nemen ons plaatje op de camping in. Pfff..wel vroeg hoor morgen, we wilden de cruise van 9u maar ook die zat al vol (gut..populaire tijd zeker) dus nemen we die van uh..oef..6.45!!!!! Nou ja, als ie dan maar wel echt de moeite waard is hoor!! De cruise moet ons meer Salties laten zien dus we zijn benieuwd.
We lopen even naar de bar hier om wat te eten en hierna naar het zwembad te gaan en komen ineens Dennis en Ben tegen, de jongens die we in Broome leerde kennen op de camping, gezelligheid alom dus...we kletsen en eten wat gezamelijk en na een uurtje gaan we alsnog even naar het zwembad.
We spreken met ze af dat we vanavond nog even gezamelijk een biertje zullen drinken, gezellig! We liggen even 2 uurtjes bij het zwembad en krijgen dan weer genoeg van de hete zon..pfff..we gaan terug naar de auto en lekker in de schaduw zitten...
Overigens zijn we onderweg nog een keer gestopt om wat foto’s te maken van botten langs de weg, ook in de hoop om een schedel van 1 of ander beestje te vinden zodat ik die alsnog stiekum kan meenemen naar NL..hihihi....helaas...hoop botten maar geen schedel nog. We blijven zo af en toe kijken!
’s Avonds is het nog even gezellig, de jongens komen even een biertje drinken en we kletsen de avond weer vol. We spreken af dat we elkaar van de week nog in Darwin zullen treffen, nog even een biertje drinken (alweer? Ja, alweer, er wordt wat afgedronken hier in Ozzzzzz, hihihi
Kussssssssss
Down Under Rolo en Tinusssssss
Van uit Edith Falls (we hebben dus ook ’s ochtends niet meer gewandeld, hadden we even geen zin in) zijn we door gereden naar Kakadu Nationaal Park. Eerst zouden we gelijk door rijden naar Jim Jim Falls maar halverwege bedenken we ons en nu zijn we bij Cooinda aangekomen omdat we hier een bootcruise willen doen. Dat is eigenlijk de veiligste manier om de zoutwater krokodillen te spotten en we hebben gehoord en gelezen dat het hier, bij Yellow River/ Cooinda prima te doen is.
We rijden over de Kakadu Highway, een bochtige weg tussen verbazingwekkend veel groene bomen en redelijk groen landschap. Weer eens wat anders dan droog en dor en bijna kleurloos of alleen maar rood landschap. (hoor je ons klagen, hahaha..lijken wel Nederlanders he, zo droom je ervan dat je zo’n landschap mag zien en als je het dan weken achter elkaar ziet dan klaag je daar weer over..hahahha). Hoe dan ook is het een mooi landschapje, bergjes (of zijn het nog heuvels??) , veel kleine palmboompjes afgewisseld met zeer grote termieten heuvels waar we maar eens een keer een foto van hebben gemaakt om aan te geven hoe groot die dingen zijn!
Het is inmiddels goed duidelijk dat we hier in krokodillen gebied zijn, overal staan borden ter waarschuwing dat je ergens niet moet gaan zwemmen of dat het op eigen risico is. Waar folders te vinden zijn (bijv bij Info centra of Roadhouses) vind je ook folders over de krokodillen enzo. Ok ok, nu weten we het wel he, waar zijn die dingen dan? Wanneer zien we dan de echte gevaarlijke krokodillen want tot zo ver zijn we nog niet echt onder de indruk he! Tssssss..
Nou..we hebben er 1 gezien hoor..hahaha..we reden een brug over en Ronald spotte zowaar een crockie!!! Ik boven op de rem uiteraard en vroeg hem ondertussen tig keer of ie me niet in de maling nam, had ie er echt 1 gezien? Zeker weten? Jawel hoor...dus, wij keren (nee, niet op de brug maar zijn braaf eerst even door gereden naar het einde-overigens valt het hier op dat er vele bruggen zijn die helemaal geen vangrail of andere hoge zijkanten hebben wat best eng rijden is soms, zeker omdat de bruggen standaard smaller zijn dan de weg zelf ( je vraagt je af waarom in hemelsnaam!!!?) en als er dan ook nog eens een Roadtrain aan komt, nou...dan minder ik vaart en wacht wel even tot de Roadtrain voorbij is! Wij dus terug naar het begin van de brug en jawel hoor, we zien hem nog net het water inglijden! Het is echt waar, we hebben een echte Saltie gezien! Wow!! Ok ok, niet van dichtbij en niet lang maar toch...het telt wel mee voor ons hoor! Hihihihi....We kijken even en hij blijft lekker half onder het weinige water wat er nog te vinden is in dit poeltje liggen.
Aangekomen bij de camping bij Cooinda komen we er weer achter dat Cooinda dus geen dorp is zoals wij dachten maar wederom een soort resort ding is. Nou ja, ook goed, we boeken de cruise voor de volgende dag (helaas zaten ze voor vandaag vol) en nemen ons plaatje op de camping in. Pfff..wel vroeg hoor morgen, we wilden de cruise van 9u maar ook die zat al vol (gut..populaire tijd zeker) dus nemen we die van uh..oef..6.45!!!!! Nou ja, als ie dan maar wel echt de moeite waard is hoor!! De cruise moet ons meer Salties laten zien dus we zijn benieuwd.
We lopen even naar de bar hier om wat te eten en hierna naar het zwembad te gaan en komen ineens Dennis en Ben tegen, de jongens die we in Broome leerde kennen op de camping, gezelligheid alom dus...we kletsen en eten wat gezamelijk en na een uurtje gaan we alsnog even naar het zwembad.
We spreken met ze af dat we vanavond nog even gezamelijk een biertje zullen drinken, gezellig! We liggen even 2 uurtjes bij het zwembad en krijgen dan weer genoeg van de hete zon..pfff..we gaan terug naar de auto en lekker in de schaduw zitten...
Overigens zijn we onderweg nog een keer gestopt om wat foto’s te maken van botten langs de weg, ook in de hoop om een schedel van 1 of ander beestje te vinden zodat ik die alsnog stiekum kan meenemen naar NL..hihihi....helaas...hoop botten maar geen schedel nog. We blijven zo af en toe kijken!
’s Avonds is het nog even gezellig, de jongens komen even een biertje drinken en we kletsen de avond weer vol. We spreken af dat we elkaar van de week nog in Darwin zullen treffen, nog even een biertje drinken (alweer? Ja, alweer, er wordt wat afgedronken hier in Ozzzzzz, hihihi
Kussssssssss
Down Under Rolo en Tinusssssss
Abonneren op:
Reacties (Atom)
