26 juli, Kakadu NP, Twin falls en Jim Jim falls

26 juli, Kakadu NP, Twin falls en Jim Jim falls

‘s ochtends erg, erg vroeg op! Na een avondje gezelligheid maar tegelijk een latertje qua bedtijd (voor ons dan he....22.30) moesten we voor het eerst de wekker zetten omdat we met een bootcruise mee zouden gaan. 5.30 de wekker en 6.45 de boot. Pfff..dat is even minder hoor, zo vroeg opstaan. Ook merk je hier goed de temperatuur verschillen, overdag rond de 30 en meer en ’s nachts daalt het naar 15 tot 12 graden. Natuurlijk niet elke nacht maar uiteraard precies vanacht wel als wij zo vroeg bij de boot moeten zijn! Duh...Brrrr..dus...

Bij de boot aangekomen horen we dat het de koudste nacht van deze tijd is, 12 graden en de ozzies lopen hier weer met handschoenen en ijsmutsen op, hahaha...komen wij weer aan met onze korte broeken en slippertjes, ok ok, wij hebben het ook fris maar zoooo koud is het nu ook weer niet he! 

De boottocht is leuk, we zien de zon opkomen boven het Wetland zoals ze het hier noemen, een moerassig gebied wat jaarlijks meters stijgt door de regens tijdens “the Wet”. De zonsopkomst is zeker spectaculair, het gebied heeft door de opkomende zon diverse kleuren en je ziet het “ontwaken”. Schitterend, de kleuren van de zon, de mist op de spiegelgladde rivier, het heeft bijna iets mysterieus, zo mooi, zo rustig, zo vredig.......

Dit gebied barst van de krokodillen, zeggen ze, dus we zouden nu de echte Saltie’s moeten gaan zien. We beginnen al goed, we zien langs de waterkant een wild zwijn op zijn gemakkie rond banjeren, diverse vogels langs de waterkant, we kijken net te laat en horen dat sommige zagen dat een vogel werd gegrepen door een crock! Balen...dat hadden wij ook wel willen zien uiteraard hihihihi... Langs de waterkant zien we zoveel mooie vogels, zelfs kraanvogels, adelaars (zelfs een adelaars nest!!!!) eenden die niet zwemmen en niet kwaken (waarom heten oze dan nog eenden en niet gewoon een vogel ofzo? ), grote, kleine, loopvogels, water vogels en vogels met alle kleuren van de regenboog. Hier en daar zien we zeker wel een crock maar meer dan een hoofdje of een stukje van de crock krijgen we in het begin niet te zien. Na een tijdje warmt het op en zien we dus langzaam inderdaad wat krokodillen langs de waterkant liggen en als de tijd verstrekt komen we ze ook liggend op het land tegen. Echt actie zien we niet maar toch is het wel leuk, nu hebben we ook de Saltie’s in het echt gezien  Kunnen we ook weer op het lijstje zetten he!

Na 2 ur zit de cruise er op en wij bespreken even wat we nu gaan doen, we besluiten naar de Twin en de Jim Jim Falls te gaan, daar weer een bush camping te pakken voor 1 of 2 nachtjes en hierna naar Darwin te gaan om daar nog wat dingen te doen zoals een echte krokodillen farm bezoeken.

Na een uurtje op een dirt road, dus weer veel gehobbel komen we bij de camping, we maken een praatje met de ranger daar, Ronald knippert even met zijn blauwe ogen en de ranger beloofd een stil plekje voor ons te bewaren voor vanavond, we krijgen de tips voor de watervallen en de wandelingen en kopen een kaartje voor de boot/overtocht naar de onderkant van de Twin Falls, sinds een paar jaar is dat de enige manier om daar te komen, een paar jaar geleden kon je daar zwemmend naar toe maar krokodillen maakten het de mensen erg lastig zeg maar....Dus hebben ze er maar een bootje geplaatst en is het veiliger voor iedereen zo.

We besluiten op advies van de ranger eerst de wandeling naar de top of the falls te lopen en mijn god...dat hebben we geweten!!!!!!!
De weg er naar toe is weer super gaaf! De 4wd moest weer aan en het was ploeteren door los zand wisselend met rotsachtige weg, losse stenen en veel kreekjes waar we doorheen moesten, sommigen waren zelfs spannend want de kuilen in het water waren soms erg diep waardoor we flinke tuimelingen maakten, hahaha...grappig hoor! Het blijft leuk om 4wd te rijden! Om bij de Twin Falls te komen moesten we zelfs een heuse rivier door! De ranger had wel gezegd dat het water op sommige plaatsen 60cm hoog was maar wij dachten dat ie gewoon die kreekjes bedoelde, NOT....we moesten dus de rivier door, met 60cm water hoog en de krokodillen liggen in deze rivier! Spannend dus! Het was echt zo super om te doen, de rivier was op de plaats waar we er door heen moesten zeker 20 mt breed, dus wel even wat anders dan een kreekje he! Gaaf om te doen joh! Dan weet je weer even waarom je een 4wd hebt gehuurd hoor! En dan maar hopen dat je auto er niet ineens mee ophoudt he, want wat moet je doen als ie ineens stil staat? Je kan er niet uit ivm de krokodillen, blijven staan kan ook niet he..dus dan is het wachten tot er iemand ook wil oversteken en dus terug gaat om hulp te halen, tenzij zij je kunnen helpen.
Maar goed..tuurlijk gebeurd het niet en veilig bereiken we de overkant van de rivier, whoepie.....weer een ervaring rijker en veel plezier onderweg! Het pad is overal heel smal en aan beiden zijden raak je regelmatig de takken van de boompjes hier en daar zijn nog wat smeulende resten van een bush fire, later komen we er achter dat deze fire’s door de rangers aangestoken worden ter preventie voor natuurlijke bosbranden die dan niet onder controle zijn en de ranger verteld ook een verhaal over een soort termieten die de grond leeg eten en omwoelen waardoor het lastiger wordt voor andere dieren om te overleven en met de aangestoken brandjes voorkomen ze een overkill aan termieten zegt hij.

Aangekomen bij de parkeerplaats van de Twin Falls lezen we dat de wandeling zeer stijl en rotsig is...ach...we gaan gewoon, moet lukken, 900 mt naar boven. Water mee, hoedjes op, wandelschoenen aan, wij zijn er klaar voor! Hahahah ...dachten wij! Na 100 mt (of minder) begin ik al mij af te vragen of het hele pad zo is, of de hele 900 mt naar boven het zelfde is want mijn hemel...dit is echt geen grap meer hoor! Pfff..inderdaad een stijl pad met alleen maar keien, losse keien, boomwortels waar je overheen moet stappen en rotsblokken waar je over heen moet klimmen, pffff...dit is echt de zwaarste wandeling die we beiden ooit hebben gedaan! Je moet je voeten steeds heel goed en voorzichtig neerzetten en soms moet je je een beetje aan de paar kleine dunne boompjes vasthouden voor wat evenwicht en zorgen dat je niet naar beneden glijd. We kunnen ons bijna niet voorstellen dat het zo de volle 900 m zal zijn...dat is toch bijna niet te doen???

Nou...helaas, het was wel zo dus...900 mt stijl naar boven over kleine en grote keien en rotsblokken die tussen snijdend gras en los zand liggen. We zaten dus onder de striemen en hadden zwarte benen van het stof en hier en daar een schrammetje..Maar we hebben het gahaald, ok, niet in 1 keer en mn ik moest een paar keer echt even op adem komen en mijn hart wat laten kalmeren, ook mijn maag begon te krampen dus ik moest het hoe dan ook rustiger aan doen. Tja, leeftijd he! (en we hadden nog een boterhammetje gegeten beneden, niet slim he! Hihihihi, doe ik ook maar 1 keer dus)
Boven aan gekomen moeten we nog wat lopen want het uitkijkpunt bracht ons niet veel bijzonders eigenlijk, de wandeling gaat door,wisselend met zandpad en wisselend met het zelfde rotsige kei pad en is het weer even klimmen en klauteren over alles heen....gelukkig hebben we hier wel af en toe wat schaduw stukjes want het is me toch warm zeg! Jeeeee...

Aan het eind zijn we op de top van de watervallen, heet, dat is het wel, maar om nou te zeggen dat het echt spectaculair is..mm..nou,niet echt eigenlijk. Tuurlijk is het wel een mooi uitzicht boven af, je hoort de waterval naar beneden kletteren en je ziet het een beetje, thans, het bovenste deel dan, en even verderop zie je hoe het de rivier (yellow water river, waar we eerder de bootcruise hebben gemaakt) wordt gevormd en in een mooie kloof verder trekt. Dat is echt wel een mooi gezicht en ook het feit dat je bij de oorsprong van een waterval staat is ook wel bijzonder. We lopen even rond aan de bovenkant, kijken even naar beneden en komen dan tot de conclusie dat het dat eigenlijk al weer was. Om eerlijk te zijn, als ik dat had geweten dan was het de moeite van de wandeling naar boven niet waard geweest..hihihi...maar ja, je weet niet alles van te voren he...wil je ook niet want wat zou het saai zijn als je altijd alles vooraf weet. Dan valt er niets meer te ontdekken, geen verrassingen meer, geen nieuwe dingen meer, nou laten we dat maar niet doen he, ik ben nu al zo snel verveeld en altijd op zoek naar meer, als ik alles vooraf al weet ben ik altijd verveeld, gets, niet leuk voor mij maar ook niet voor de medemens hoor, gezien de vrees van mijn humeur dan hihihi..

Wij dus weer boven aan strompelen en aan de andere kant van de bovenkant weer zwoegend en vooral heel voorzichtig weer naar beneden lopen. Het is makkelijker om naar beneden te gaan maar hier voel je toch echt je enkels en je knieen wel hoor, die maken goeie klappen!

Beneden puffen we uit, gaan even naar de wc (ronald liep de hele weg met samengeperste billen...hihihihi, maakt het nog leuker he, zo’n zware wandeling!!! )
We lopen naar de boot kant om naar de onderkant van de watervallen te gaan. Zo, dat is beter, lekker zitten in de boot, glijdend over het water, tussen de krokodillen vallen door en binnen 5 min gaan we de boot weer uit. Vanaf hier is het weer 15 min lopen zegt ie. Oooohhh...makkie!!! Ja, uh...tot we weer zo ongeveer hetzelfde tegenkomen als eerder op de dag...grrrrrrrr...niet weer he! Gelukkig was het maar een klein stukje dit keer en na wat ergenissen over een paar franse dames op leeftijd die op de boot ook al zeer luidruchtig en dommig aan het doen waren en hier doen ze ook erg irri...Aangekomen bij de waterval wordt alles weer even vergeten, zooooo mooi! Metershoge waterval waar je zo dichtbij kan komen dat je de dampen en de spetters op je lijf voelt komen, je mag helaas niet het water in (durven we ook niet hoor, teveel crockies hier..) al is het nog zo aantrekkelijk. Maar we vinden al snel een plaatsje op wat natte rotsjes in de schaduw waar we continu beneveld worden door de waterval. In de waterval kun je zelfs een regenboog zien! Zo gaaf te zien, hier blijven we lekker rustig een tijdje zitten en genieten van wat water en verse aardbeien die we mee hadden gebracht. We zien hoe een jongen over de rotsen klimt en onder de waterval terecht komt en hier zijn fles met water vult, goed gedaan! Even denk ik er over om dat ook te doen maar eigenlijk zit ik ook wel even lekker zo en we hebben al zoveel geklommen vandaag....zijn we moe van geworden!

Na een klein uurtje gaan we weer terug naar de boot, we willen dit keer zonder de franse dames op de boot zitten en willen weg voor zij weer luidruchtig alles verstoren hihihi. Waar je je als mens al niet aan kan ergeren he, soms is het zo maar ineens de eerste blik waarom je al gelijk een voor-oordeel hebt over iemand, soms duurt het 1 minuut om tot de conclusie te komen dat je die persoon nooit leuk zal vinden en dus is het meestal wel het gevolg dat je daardoor amper iets van die persoon kan hebben, alles wat hij of zij zal doen of zeggen zal je irriteren. Hoe niet aardig dan ook, het is dan gewoon zo. Dat had ik dus met de franse dames. Zo overdreven, zo aanwezig, zo luidruchtig, zo...nou ja, zo gewoon alles dus..hahahaha..
Anyway, wij dus richting boot en helaas...zo is het lot dan weer, 5min later staan de dames er ook hoor hihihi...Heb ik dat!!!

Op de boot horen we dat de wandeling bij de andere waterval opnieuw zo 900 mt is en wederom niet makkelijk zal zijn. We twijfelen gelijk, we zijn nl erg moe inmiddels, niet raar he, zo vroeg al op voor de cruise, toen een goed uur over de dirt road gereden, dan 40 min over een diepe 4wd weg gereden (kost toch meer energie dan een gewone recht toe recht aan weg) , toen de wandeling en nu dit stukje. Tja, we willen heel graag ook de andere waterval omdat je daar wel kan zwemmen maar we zijn zo moe. We overleggen even en besluiten dan dat we echt te moe zijn, Ronald is zelfs zo moe dat ie niet meer wil rijden, ondanks dat het zijn beurt was om de 4wd track te rijden, hij trekt het even niet meer. We gaan terug naar de camping en gaan morgen ochtend opnieuw naar de waterval, dit keer naar de andere dan.

We komen bij de camping, maken een praatje met de ranger en installeren ons met een biertje, boekje en chipje lekker in de schaduw. Zo zitten we even lekker rustig tot de rust wreed wordt verstoord door....jawel, de fransen komen er aan, en nee he...dat meen je niet! Jawel, hoe wreed kan het leven zijn! Waaaaaaa ze staan op 10mt afstand van ons!!!! Het is gewoon lachwekkend dit, zelfs ik kan er niet meer om treuren maar schiets steeds in de lach hierdoor 
We praten wat en gaan dan lekker douchen en eten maken en heel vroeg naar bed, 19.30 liggen we plat, ff boek lezen en voor 20u liggen we lekker te slapen, Helaas word ik wel later op de avond wakker door ..jawel, je raad het al! De luidruchtige fransen! Ggggrrrrrrrr... Het is even na tienen en eigenlijk is het een regel dat op een bush camping geen lawaai meer gemaakt mag worden na 21 u, dit komt ook nooit voor want je hebt na het donker en het eten gewoon niets meer te zoeken buiten je tent of camper ofzo. Het is donker en je wordt opgevreten door de insecten en ook andere beestjes komen in het donker naar het licht toe he...Na een tijdje wakker liggen van het lawaai hoor ik gelukkig iemand er heen gaan en zeggen dat ze stil moeten zijn, inmiddels zijn ze nl aan het zingen van het lijkt wel kinderliedjes ofzo. Tja, het zal vast leuk zijn, als je dronken bent en er bij bent ofzo..maar ja...ik en andere mensen willen slapen. Gelukkig houden ze na een 15 min ong eindelijk op en kan ik weer lekker slapen, lekker gemene dingen dromen over franse oude wijven..gnagnagna...

Deze avond zal de laatste zijn die we in de bush doorbrengen, morgen na de waterval gaan we naar Darwin, tis triest maar niet anders. Droevig...

Trieste knuffffff
Rolo en tinus