10 juli onderweg naar Broome

10 juli

De volgende ochtend weer op tijd wakker, 6.30, even bijkomen, douchen, opruimen, Ronald kijkt de auto nog even na, er moet weer olie bijgevuld worden en dit keer moet ook de accu gevuld worden met gedestileerd water. Dat verkopen ze dus niet bij dit roadhouse dus moeten we even water koken. Hierdoor lopen we dus wel een half uurtje vertraging op, maar ach, wat is een half uurtje op al die uren die we nog moeten toch?
Nog even snel een boterhammetje smeren en weg zijn we.

Wederom is het uren van niets, we gaan eens auto’s tellen, het is een “drukke route” dus tellen we al snel zo 30 a 40 auto’s, 25 vakantie verkeer (caravans of campers enzo) en een dikke 30 roadtrains. Dit alles vanaf 8.30 tot 13.00 uur. Verder tellen we de dode kangaroe’s(12), koeien (5), fietsers (2) en 1 motor. Druk druk druk dus  ;)

Na een paar stops (plassen, tanken, wisselen) komen we om 14.00 u aan in Port Hedland. Een mijn stadje die dus echt verder niets te bieden heeft. De afgelopen uren onderweg naar Port Hedland zijn we wel veel werkverkeer tegengekomen (geteld als gewone auto’s), allemaal van of naar de ijzererts mijnen. Soms zien we in de verte wat rare grauwe wolken/pluimen en later blijkt dat dat dus van de mijnen afkomt. Onderweg hebben we nog zeker een half uur achter bijzonder zwaar transport gezeten, al het tegemoet komend verkeer wordt de berm ingestuurd door 2 auto’s die voor uit zijn gereden, daarachter reden 2 enorme roadtrains, zo groot en breed hadden we ze nog nooit gezien, bijna 2 banen breed en erg lang, in totaal werden ze door 4 auto’s met zwaailampen begeleid. Met een gangetje van ong 70/80 km schiet dit niet erg op. We ondergaan dit maar gewoon en zien lijdzaam de tijd voorbij gaan en vrezen dat we waarschijnlijk tot aan Port H achter ze moeten blijven aangezien de kaart aangeeft dat de komende 150km geen afslag is of andere uitwijkmogelijkheden. Gelukkig krijgen we na zo ong een half uurtje een seintje dat we er voorbij kunnen, zeggen ze.Dat houd dus in dat wij ze dus moeten inhalen met 2 banden in de berm met een gangetje van 100km is dat best even spannend, Ronald kijkt links of ik nog ruimte heb naast het gevaarte en ik geef gas...brrr...dat vond ik toch best even spannend hoor..ahhahaha..Opgelucht halen we daarna samen amen en geven snel gas, wegwezen bij die enge dingen!

In P.H zijn we gestopt, tanken en lunchen. Thans, broodje smeren, half uurtje buiten luchten en hup we gaan weer.
Vanaf hier is het nog 600km tot aan Broome, dwars door de Great Sandy dessert. Saaier dan we tot zo ver hebben gezien strekken de velden zich met helemaal niets voor, achter en naast ons uit. Het verkeer wordt ineens veel schaarser, zo eens per uur kom je nog wat tegen en beiden zwaaien dan enthousiast naar elkaar! Alsof je beiden blij bent met wat afwisseling in het zichtsveld. Hier komen we steeds meer dode koeien tegen, het is echt een naar gezicht, zo’n koe wat gewoon als oud vuil langs de weg licht, waarom haalt niemand die beesten op? Soms zien we wat koeien naast een dode of half opgevreten koe liggen, voor de koeien moet het nog rotter zijn, zij zien een koe-genoot zomaar dood op de grond liggen, niets geen waardig afscheid of op zijn minst naar de slacht, nee, gewoon laten liggen en met een beetje mazzel worden ze opgevreten door de roofvogels of gieren, met een beetje pech liggen ze gewoon in de hitte te verrotten. Gets, soms worden we er gewoon een beetje verdrietig van hoor, ik stel me zo af en toe voor hoe het is om een mens zo op de grond te vinden, iemand uit je eigen dorp (kudde), dood en verlaten op de grond, verrotten in de hitte, alsof je altijd eigenlijk al overbodig bent geweest, dat niemand ooit om je heeft gegeven, dat je er dus gewoon niet toe deed. Ik moet mij beheersen dat ik niet te ver in dit soort gedachten beland, voor ik het weet raak ik hierdoor in een dip en stromen de tranen straks langs mijn wangen.
Gelukkig weet Ronald me weer even wakker te schudden en doe ik weer hard mijn best om het van mij af te zetten.

Ondertussen ligt de weg ook bezaaid met dode kangaroes en andere kleine diertjes, sommige worden als maaltijd gebruikt en dan moeten we even afremmen om niet bovenop de gieren te belanden, inmiddels proberen we een mooie foto te krijgen van zo’n gier of andere roofvogels, maar ze zijn niet gek, zolang wij blijven rijden blijven zij staan eten, zodra wij stoppen vliegen ze weg. So far is het nog niet gelukt dus om een foto te maken. Hoe bizar de gedachten dan ook eigenlijk is, een foto maken van een beest dat een ander beest aan het opeten is, we blijven het proberen. Na nog een wissel met ijsjes stop komen we zo rond half zes aan bij ons doel van de dag, Roadhouse Sandfire wat dus echt niets voorstelt, geen restaurant, geen bar, geen winkel, wel tanken en alles bespreken en betalen via een soort van houten keet met een luik. Hier moeten we weer overnachten, er is alleen een campingplaats achter het tankstation en na een gezellige ontmoeting met een bus vol dronken Aboriginals die ook nog willen kroelen en willen weten hoe veel een xtc pil nou in Holland kost, kunnen we het hek openen en een plekje zoeken. Na even over mijn nek te zijn gegaan op de wc, wat niet alleen van de viezigheid was maar ook van de stank van 1 van de Aboriginal vrouwen die de meest smerige drank en kots en diaree lucht bij zich droeg en achter had gelaten op de wc, zoek ik ronald weer op, inmiddels heeft hij een plekje gevonden en samen settelen we ons weer voor de nacht. Wel bizar, alles loopt steeds in het wild maar bij dit Roadhouse hebben ze bedacht dat het misschien wel leuk zou zijn om een kameel, koe, os en skippies achter hekken te plaatsen. Zeer misplaatst en een zeer triest gezicht. Wel lopen er veel pauwen en kippen hier rond, ook de kakatoes vliegen hier af en aan. Een flink lawaai dus om ons heen, wel even gezellig hoor. Na het settelen is het weer koken ,Mac en cheese ( de beroemde amerikaanse macaroni met kaas), binnen eten, laatste restje rose erbij, nog even kaarten en dan weer slapen. Morgen weer vroeg dag, erg vroeg vrezen we, met al die kippen en pauwen enzo. Maar ach, wat kan ons het schelen. Wel betwijfelen we nog even of we morgen hier wel willen douchen. Spinnen en ander ongedierte is goed vertegenwoordigd en doen zich volgens ons ruim te goed aan de schimmels en andere viezigheid bij de douches en wc’s ..bleeeehh.
We besluiten om nog maar 1 keer naar de wc te gaan, net voor we naar bed gaan en bidden hard dat we er vanacht echt niet uit hoeven hier!! Brrrr...

Dikke kus,
Outback Rolo en Crocodile Tinus