18 juni, auto repareren en Bungle Bungle’s

18 juni, auto repareren en Bungle Bungle’s

Vanochtend op zoek naar een garage, half 9 stonden we voor de deur, alleen waren zij er nog niet. Na even wat navraag (na een kwartiertje wachten) bij de buren blijkt dat ze niet echt een begin tijd hebben, als ze een drukke nacht hebben gehad dan beginnen ze later, niet te zeggen wanneer precies. Ergens tussen 7 en 12 waarschijnlijk...hihihi.

We vroegen of we nog ergens anders terecht konden voor de auto, yep, ergens achterin het dorp is nog een handelaartje die ons wellicht kon helpen. Hup, wij daar heen dus en jawel hoor, zowel tijd als kennis en al direct bij de 1e test bleek dat de batterij (accu) toch eigenlijk wel overleden was, even bellen met Jane (van het verhuurbedrijf) en hij vervangt de accu en de rekening gaat naar Jane. Mooi, opgelost en we konden weg, dachten we...Not!

De koelkast sloeg nog steeds niet aan, uh, tja, wat nu...de beste man heeft nog van alles getest en geprobeerd maar er was geen geluid meer uit te krijgen uit dat ding. Blijft vreemd want op stroom doet het dus wel en op de accu dus niet. Terwijl alle testen aangeven dat er wel stroom is tot in ieder geval de koelkast. Nou ja..na wat gepraat en geprobeer krijgen we het adres van een electricien, die kan ons misschien verder helpen.
Wij naar de electricien, terrein op, winkel in en uit, roepen hier en daar, kloppen aan de deur van het huis, maar helaas, er is niemand te vinden. Nou ja....5 min wachten maar dan. Nee hoor, hier is niemand. Wij terug naar de 1e garage, nu is er wel iemand, wij leggen het probleem weer voor en zij denkt dat ze wellicht even kan kijken voor ons (jawel, een vrouwelijk en ook nog eens een aboriginal, of halfje aboriginal dan, monteur) maar dat wordt pas morgen. Zelfs na wat gepraat met haar is ze onverbiddelijk, morgen wil ze pas voor ons kijken, ze heeft druk. We overleggen wat we gaan doen en beslissen dat we genoeg tijd verspeeld hebben vandaag, te meer omdat we nog best een paar uurtjes moeten rijden tot de volgende stop in de BB’s. Weet je wat, we bellen jane, zeggen dat ze maar voor een monteur moet zorgen over een paar dagen als we bij de volgende plaats zullen zijn, kopen wat zakken ijs en we gaan lekker weg, we redden het wel, ook zonder koelkast he!

Jane begrijpt het en we overleggen even waar we heen gaan, we spreken af dat zij probeert een monteur ofzo in Kununura te regelen op maandag ochtend. Wij zorgen dat we dus zondag in Kununura zullen zijn en dan de details horen waar we moeten zijn. In de mean while gaan wij gewoon lekker door met de vakantie en genieten.

We rijden lekker weer weg en na anderhalf uur komen we bij de afslag naar de BB’s, wederom lezen we waarschuwingen over de staat van de weg, zoals eerder gezegd, 53 km waar je 2 tot 3 uur over zou doen, een zeer lastig begaanbaar 4wd track moet het zijn. Ach, we draaien onze handen er niet meer voor om, wij zijn wel wat gewend,toch?
Dus, vol goede moed starten we en al snel krijgen we door waarom het zo lang zal duren, je kan niet hard rijden (wij blijven tussen de 30 en 40km rijden)en er zijn veel, heel veel bochten, veel smalle stukken en steile heuveltjes en door droog gekomen rivieren en hier en daar door een creekje heen. Om eerlijk te zijn, we hebben best dikke pret onderweg want het is gewoon heel leuk rijden, omhoog en omlaag, door de modder, stenen en kuilen ontwijken en hier en daar een riviertje doorkruisen. Op zich valt de staat van de weg nog mee vinden wij, we hebben al zwaarder meegemaakt. Na het 3e riviertje worden we aan de overkant van het water aangehouden door een andere auto, hij wijst ons op dat onze nummerplaat er bijna afligt, we kijken even en jawel hoor, nog een bobbel en we zouden hem waarschijnlijk verloren zijn, komt toch door m.n de kreekjes die we door moesten en waar we dus de kuilen en stenen niet zagen en dus flinke klappen hebben gemaakt soms. We halen hem eraf en gaan weer lachend verder.
Na iets minder dan anderhalf uur komen we bij het rangerstation aan (hoezo 2 tot 3 uur! Phoe! Wij doen het gewoon veel sneller en beter dan anderen dus! Lekker puh! Hahaha) We vullen weer een registratie formulier in en gaan op zoek naar een plekje, er zijn 2 campings en we kiezen voor de camping in het zuiden van het gebied. Nog even 11 km verder rijden dus (makkie dus nu he!) en aangekomen op het camping deel kiezen we een lekker plekje uit, je kan hier op een gezamelijk veldje staan of een plekje afzijdig zoeken, dat doen we en we vinden een schaduwrijk groot stuk ruimte, vlak bij een uh.soort van wc. Dit is weer een bush camping dus op die halve wc na is er dus helemaal niets he. Heerlijk, back to nature. We blijven lekker een beetje hangen op de kampeerplek, kletsen wat, lezen wat, snoepen wat en kijken naar alle vogels hier, jeetje wat zijn er veel hier! Talloze kaketoe’s vliegen af en aan over ons hoofd en doen zich te goed aan alle vruchten die hier in de bomen en struiken hangen voor ze. Leuk om te zien!

We horen overigens af en toe nog wat in de struiken ritselen...soms kijken we even op, vol verwachting of er misschien nog een ijsbeer om de hoek komt kijken maar helaas, we zien niets. 2x is het best veel gerommel in het hoge gras en nemen we echt de moeite om goed te kijken, wellicht was het een grote hagedis ofzo maar tussen al het hoge gras kunnen we alleen wat gras zien bewegen maar meer niets. We zijn ons hier wel bewust dat we goed moeten uitkijken en zeker geen deuren moeten openlaten.

Er komen nog een paar birdwatchers langs, op zoek naar een nest van een bijzondere havik. Ronald had gelijk al een nest gezien dus wijst die aan de birdwatchers aan. De meneer vertelt naar wat ze op zoek zijn en wat ze denken dat dit nest is, hij denkt niet dat het van die bijzondere havik is dus 3 van die uh..grappig uitziende birdwatchers lopen verder, broek hoog opgetrokken, verrekijker op de neus, baarden en geitenwollen sokken aan in de sandalen die behoorlijk wat duffer zijn dan wij ze hebben hoor! Ik merk weer op dat ik het echt heel leuk zou vinden om alle vogels te weten maar om bijvoorbeeld een cursus birdwatching te volgen en dus vervolgens bij dit soort mensen te horen...neeeuuuuu...dat gaat me al jaren te ver! Hahah..

We maken er nog een grapje van, Ronald verkleed zich even als echte nerdie birdwatcher
en hij doet ze even na..dikke pret want ik ben hem ook nog eens aan het filmen. Muts op, mijn bril op zijn neus, lamp op zijn kop, broek way to hoog opgetrokken, wollen sokken (waarom had ie die eigenlijk bij zich??????) slippers aan en even lekker duf rondlopen! Whahaha..Grappig!!!! You tuben!!!!

Het is al vroeg donker, tegen half 6 zien we al niets meer en gaan dus even snel koken en naar binnen want koud wordt het ook. Het zal vast heel koud worden vannacht! Brrr...

Het is donker, hup naar binnen dus, eten, schrijven en wat kaarten of lezen..Morgen gaan we weer lange wandelingen maken, morgen weer een dag dus..

Trussssssiekussieeeeee
Rolo en tinus in de bush bush!